رحیم فلاح-خبرگزاری موج، پس از کش و قوس های فراوان و لغو جلسه در چندین مرحله، بلاخره روز ۱۸ تیرماه ۱۴۰۱  جلسه شورای شهر رشت که با حضور تمامی اعضا  و بدون حضور شهردار برگزار شد، امیر حسین علوی استیضاح و بر کنار شد.

از ۱۱ عضو شورا، علوی با ۸ رای موافق،  استیضاح و برکنار شد، البته این پایان داستان نبود بلکه شروع یک ماجرای جدید بود.

چهار عضو شورا که مخالف استیضاح شهردار بودند؛  حیران از اینکه نفر هشتمی موافق استیضاح از کجا پیدایش شد. چاره را درخواست ویدئوچک از فرماندار رشت دیدند و مکاتبه کردند و خواستار بازنگری در آرای استیضاح شهردار رشت شدند.

اینکه کدام یک از مخالفین استیضاح در لحظات آخر زد زیر میز و بازی را به هم زد،  باید منتظر پاسخ ویدئو چک از فرمانداری رشت بود و انگونه که پیداست پشت پرده دست خوش اتفاقاتی هست که باید منتظر نتیجه ماند.

نتیجه ای که دوسر باخت برای موافقان و مخالفین استیضاح و به طور کلی برای شورای شهر خواهد بود.

از طرفی در حرکتی دیگر،  با ۹ رای موافق،  خدمت بین دانا سرپرست شهرداری رشت معرفی شد و رییس شورا برای شهردار معزول آرزوی موافقیت در ادامه برنامه هایش کرد و برای سرپرست جدید نیز ایضا.

اینکه چگونه چهار عضو شورا که درخواست بازنگری در آرای استیضاح داده دادند ولی  باز ۲ نفر موافق انتصاب سرپرست برای شهرداری بودند این یعنی عدم شفافیت، دودستگی، همرای و نظر نبودن اعضا در تصمیم گیری های کلان شهری و درخواست بازنگری نیز  برای گمراه کردن افکار عمومی و عدم  پاسخگویی از اتفاقات داخل شورا است.

و اما بعد....

کرسی شهرداری رشت از دوره اول شورا  تا به امروز همیشه در مدار لرزش بوده و ثبات آنچنانی نداشته و از این بعد نیز نخواهد داشت.

این روش  شهر داری برازنده شهروندان فرهیخته رشت نیست، شهری که نخستین بلدیه را در کارنامه فرهیختگی خود دارد نباید این چنین دستمایه سیاست ورزان و لابیگران پرده نشین قرار گیرد که تنها چیزی که برایشون مهم است زر و تزویر است.

آنگونه که یکی از اعضای شورای رشت می گوید و دخالت عوامل بیرونی را در روند انتخاب و استیضاح شهردار را دخیل می داند، آیا زمان آن فرا نرسیده، مشخص گردد  که منظور از عوامل بیرونی چه کسانی یا چه نهاد ها و سازمان های  هستند که خود را فراتر از  قانون و مردم می دانند که اینچنین آینده نزدیک به یک میلیون نفر از مردم این شهر را به سخره و گروگان گرفتند.

شهروندان شهر رشت دلشان را به کدامین عملکرد شورانشینان در ادوار گذشته تا به امروز خوش کنند و امیدی هر چند اندک به بهبودی شرایط داشته باشند.

ژرف بنگری خواهی دید هر دوره ای که آمد معضلی بر معضلات قبلی افزود، گره ای باز نکرد بلکه گره ای بر مشکلات رشت محکمتر بست و اکنون با دست پیشکش اینان، که با دندان نیز گشوده نخواهد شد.

رشت شهردار نمی خواهد، رشت شورا نمی خواهد، رشت مادری می خواهد که چون نگین انگشتری به دورش حلقه زند و پروانه وار به دورش بچرخد با شادی هایش شاد باشد و در هنگام بیماری تا صبح خواب بر چشمانش قهر باشد تا بلندترین داستان حماسی ایثار در ساختن شهری درخور شهروندان به نامش ثبت شود. رشت پدری می خواهد امنیت زا که  پیر و جوانش، زن و مردش، کودک و خردسالش در سایه امنش بنشینند و داستانها بخوانند و  بنویسند و شعرها  بسرایند  و در یک کلام رشت انسانی می خواهد  ظلم ستیز باشد نه ظلم پرور که  الظُّلمُ یُزِلُّ القَدَمَ، و یَسلُبُ النِّعَمَ و یُهلِکُ الاُمَمَ.( ستم، قدم را مى لغزاند، نعمتها را سلب مى کند و ملتها را به نابودى مى کشاند.)

 و ایکاش در کارنامه یک سالگی ششمین شورای رشت میشد نمره "نیاز به تلاش بیشتر دارد" را گذاشت.