به گزارش خبرگزاری موج هرمزگان، استاد منصور نعیمی را برای نخستین بار در واپسین سال های دهه ی ۷۰ خورشیدی در «ندای هرمزگان» و به همراه یار دیرینش زنده یاد «صالح سنگبر» بومی سرای شهیر هرمزگانی و خالق دو اثر زیبای «یادتن» و «کغار» دیدم!
استاد نعیمی مردی خندان و صمیمی بود، دردمندی که دردهای مردم را نیک آگاه بود و این اندوه در سخن و گاهی قلمش نمودار و نمایان می شد.
او را در این سال های رفاقت هرگز برافروخته ندیدم حتی اگر در حق او بی مهری شده بود!
منصور به همراه صالح در سال های آغازین دهه ی ۸۰ در پی راه اندازی پاتوقی برای دورهمی و هم اندیشی دوستداران فرهنگ و هنر جنوب بودند و تأسف بابت اینکه این ایده ناب، با کم لطفی برخی از اعضای شورای شهر و مدیران شهری وقت، ناکام ماند!
در واپسین سال های دهه ی هشتاد به همراه هم قبیله نازنیم، عباس رفیعی، میزبان قلم شیوای آنان در صفحه فرهنگ و ادب جنوب «آوای خلیج فارس» بودم؛ اما شوربختانه در همین دوره، حیات و شیشه عمر رسانه های کاغذی نیز ترک برداشت و این همراهی، دوام و استمراری نیافت!
اکنون دُرّ گران بهای خطه جنوب ایران، دنیای خاکی را بدرودی جاودانه گفت، اما آثار نفیس او از جمله روزشمار "روزُنِ رفته"، کتاب "فرهنگ جامع هرمزگان"و بیش از"یکصد فیلم مستند" برای فرزندان این دیار و نسل های آینده به یادگار خواهد ماند!روان پاکش شاد، نام و یادش تا همیشه تاریخ، جاوید و مانا باد!