، سیدجواد حسینی با تبیین پیچیدگی‌های ساختاری تهران اظهار داشت: این کلان‌شهر با ۱۴ میلیون جمعیت، تراکم بسیار بالا و ویژگی‌های جمعیتی سیال، شرایطی متمایز از سایر نقاط کشور دارد. پدیده‌هایی نظیر جمعیت شناور، مهاجرت‌های فصلی و حرکت بادکنکی جمعیت به حاشیه شهر، تهران را به یک فضای موزاییکی تبدیل کرده است که بستر را برای رشد آسیب‌های نوپدید و خشونت‌های پنهان فراهم می‌سازد.

وی درباره شکاف‌های اقتصادی در پایتخت افزود: تهران دست‌کم با یک دوگانگی ساختاری مواجه است؛ به گونه‌ای که در برخی نقاط شاهد بالاترین سطح برخورداری اقتصادی و در مناطق دیگر، عمیق‌ترین شکاف‌های طبقاتی هستیم. این وضعیت که با ضریب جینی پیچیده همراه است، تهران را از نظر توزیع رفاه و میزان آسیب‌ها در رتبه‌ای یگانه در سطح ملی قرار می‌دهد.

حسینی پیرامون بحران مسکن گفت: این بحران مستقیماً موجب رانش طبقاتی شده و فشار اجاره‌بها و هزینه‌های تملک، طبقات متوسط را به سمت پایین رانده است. در مناطق ۱۲، ۱۵، ۱۷، ۱۸ و ۲۰ این لغزندگی و فشردگی به سمت پایین با شدت بیشتری مشاهده می‌شود و برای مقابله با این روند، دولت اجرای مسکن حمایتی و مسکن‌های تجمیعی را برای مددجویان هدف‌گذاری کرده است.

وی با اشاره به پدیده شاغلان فقیر در تهران تصریح کرد: بخش قابل توجهی از جامعه شاغل در پایتخت با وجود فعالیت اقتصادی، به دلیل فقدان پوشش بیمه‌ای و ناپایداری مشاغل، همچنان در وضعیت فقر قرار دارند که بار اصلی حمایت از آنان بر دوش سازمان بهزیستی است. همچنین کاهش سرمایه اجتماعی و فردگرایی در این شهر، ضرورت ایجاد مراکز روزانه و طرح‌های محله‌محور را دوچندان می‌کند.

رئیس سازمان بهزیستی درباره مدیریت نوین پایتخت خاطرنشان کرد: برای اداره این وضعیت چهار اصل حیاتی باید مدنظر قرار گیرد. نخست، مدیریت مبتنی بر اطلس آسیب‌های اجتماعی و پرهیز از رویکردهای منفعل؛ دوم، عبور از نگاه جزیره‌ای و حرکت به سمت مدیریت شبکه‌ای با مشارکت شهرداری و دستگاه قضایی؛ سوم، پاسخگویی سریع و پایش مداوم بحران‌ها با پیوست رسانه‌ای؛ و چهارم، استانداردسازی نظارت بر مراکز و افزایش مشارکت خانواده‌ها.

وی در خصوص تغییر رویکرد سازمان بیان داشت: ما در حال گذار از حمایت صرف به توانمندسازی و فرصت‌آفرینی هستیم. اقداماتی نظیر ایجاد پردیس‌های توانمندسازی کودکان و زنان، نشان‌دهنده همین رویکرد است که با هدف جایگزینی حمایت‌های سنتی با سازوکارهای نهادمند صورت می‌گیرد. باید به بدنه کارشناسی قدرت اجتماعی بخشید تا با روایتگری کارهای مؤثر و خلاقانه، پروژه‌های توسعه در جامعه با موفقیت پیش برود.