، تهران پایتخت جمهوری اسلامی ایران،  شاهد اوج حماسه و صلابت بود؛ مراسمی که همزمان در سراسر کشور، به ویژه در شهر مقاوم میناب، برگزار شد و یاد و خاطره دانش‌آموزان پرپر شده مدرسه شجره طیبه را گرامی داشت.

این دانش‌آموزان معصوم، که در نخستین روز آغازین جنگ، قربانی حمله‌ای ددمنشانه و با حمایت آشکار آمریکا و اسرائیل غاصب شدند، امروز نه تنها در میناب، بلکه در دل و جان کودکان و نوجوانان سراسر ایران، زنده نگاه داشته شدند.

 در این مراسم کودکان، با همان لباس‌های فرم مدرسه و کیف‌هایشان که نماد معصومیت و علم‌آموزی است، در صفوفی منظم گرد هم آمدند. این حضور، نه تنها ادای احترامی به شهدا، بلکه پیامی روشن از سوی نسل آینده بود؛ نسلی که از درد و رنج همکلاسی‌های خود در غزه و ایران، آموخته و آماده است تا راه آنان را ادامه دهد.

در تهران، پایتخت، مراسم اصلی با حضور جمعی از مسئولان، خانواده شهدا و اقشار مختلف مردم برگزار شد.

اما ستاره‌های این مراسم، بی‌شک، دانش‌آموزانی بودند که با صلابت و شجاعتی وصف‌ناپذیر، بر جایگاه ایستادند.

آن‌ها با چشمانی پر از اشک اما اراده‌ای پولادین، از مظلومیت دانش آموزان شهید گفتند.

از روزهایی که قرار بود در کلاس درس، آینده‌ای روشن را بسازند، اما تقدیر، مسیر دیگری را برایشان رقم زد.

در سراسر کشور، از جمله در میناب، این کودکان بودند که بار اصلی مراسم را به دوش کشیدند. آن‌ها با صدای بلند، ندای «ما خونخواه شما هستیم» را سر دادند.

این شعار، تنها یک آرزو نبود، بلکه پیمانی بود که با خون شهدا بستند. پیمانی برای ایستادگی در برابر ظلم، برای دفاع از ارزش‌های اسلامی و انسانی، و برای پاسداری از تمامیت ارضی ایران.

بخش «رجزخوانی» و «اعلام انزجار» از دیگر نقاط برجسته این مراسم بود. کودکان، با زبانی کودکانه اما قاطع، دشمنان جنایتکار آمریکایی-صهیونیستی را که با هدف قرار دادن مدارس و کودکان بی‌گناه، اوج وحشیگری خود را به نمایش گذاشته‌اند، مورد لعن و نفرین قرار دادند.

این انزجار، تنها از سر خشم نبود، بلکه ریشه در درک عمیق آن‌ها از ماهیت پلید دشمن و ظلمی داشت که بر کودکان بی‌گناه در سراسر جهان روا داشته می‌شود.

اوج احساسات و غیرت ملی در لحظه‌ای رقم خورد که سرود ملی ایران، «ایران، ای مرز پرگهر»، با همت و صلابت همین کودکان در سراسر کشور طنین‌انداز شد. در تهران، در میناب، و در تمام شهرهایی که این مراسم در آن‌ها برگزار شد، صدای کودکانی که با افتخار سرود ملی خود را فریاد می‌زدند، نه تنها نمادی از عشق به وطن، بلکه اعلامیه‌ای بود بر اینکه نسل آینده، آماده است تا در راه پاسداری از این مرز و بوم، هرگونه فداکاری را انجام دهد.

حضور کودکان در این مراسم، پاسخی کوبنده به آنانی بود که تصور می‌کردند با ریختن خون پاک دانش‌آموزان، می‌توانند روحیه مقاومت و ایستادگی را در این ملت در هم بشکنند. اما آنان غافل بودند که هر قطره خون شهید، بذری است برای رویاندن هزاران مدافع دیگر. این نسل جدید، وارثان خون کسانی است که برای عزت و سربلندی ایران جان فدا کردند و امروز، با حضور خود، نشان دادند که چراغ راهشان همچنان پرفروغ است.

تصاویر ثبت شده از این مراسم نمادی ماندگار از اراده، صلابت و آینده‌ای روشن خواهد بود. آینده‌ای که توسط همین کودکان ساخته می‌شود؛ نسلی که درس مقاومت را از شهدای همکلاسی خود آموخته و آماده است تا پرچم پرافتخار ایران را همچنان برافراشته نگه دارد.