، سعید منتظرالمهدی ضمن ابراز خرسندی از اینکه راههای بسیاری برای کاستن از واکنش‌های روانی جنگ همانند استرس پس از ضربه (ptsd)، پانیک، اضطرابِ جنگ، وجود دارد نوشت: تاب‌آوری روانی در زمان بحران و مهار اضطراب جنگ فقط با نسخه‌ حفظ سلامت روان میسر می‌شود. گفت و گو با افراد مورد اعتماد و آگاه هر چند که در مورد جنگ باشد، خود نیمی از استرس جنگ را از بین می برد. پنهان نساختن هیجاناتِ حاصل از تجربه جنگ نظیر ترس، نگرانی، اضطراب، غم و سوگ، فشار حاصل از آن ها را کاسته و امکان کنار آمدن با شرایط دشوار را افزایش می دهد، به ویژه در مورد کودکان.

با هم بودنِ همدلانه ، رنج جنگ را کاهش داده و میزان تاب آوری در برابر شدائد و سختی ها را دو چندان می‌سازد.

بهره جستن از ادبیات داستانیِ نویسندگان شهیر ایران و جهان ذهن و روان را سرشار از شور زندگی می سازد.

دریافت اخبار از منابع موثق و به‌صورت محدود.

مشغولیتِ دست و ذهن ؛ به گونه‌ای که نباید این روزها بیکار نشست و در افکار منفی غرق شد.

خواب کافی و منظم مانع از ابتلا به اختلالات روانی جنگ می شود.

تمرین منظم آرامشِ عضلانی و روش های تمرکز و ذهن آگاهی و صد البته ورزش روزانه و تحرک بدنی و لو اندک.

فعالیت مشترک اعضای خانواده در فضایی سرشار از مهر و صمیمیت، چه تماشای یک فیلم باشد چه خواندن داستان و بازی و سرگرمی.

ارتباط با منبع لایزال الهی و دعا و نیایش و یاد خدا ( اَلا بذکرالله تطمئن القلوب ).