،  بر اساس مستندات و اطلاعات قابل‌دسترسی، در مقطع حساس تولید واکسن کووایران برکت، بخشی از سرم‌های جنین گاوی (FBS) مورد استفاده، دارای منشأ برزیلی و فاقد گواهی‌های بین‌المللی عدم آلودگی به بیماری‌هایی مانند جنون گاوی (BSE) و تب برفکی (FMD) بوده‌اند.

این در حالی است که در همان مقطع، مراجع بهداشتی و سازمان جهانی بهداشت (WHO) تأکید کرده بودند تنها از سرم‌های دارای گواهی اصالت و ایمنی باید استفاده شود.

این اقدام در زمان مدیریت آقای پاکتچیان اتفاق افتاد که نه تحصیلات مرتبط با داروسازی ونه تجربه ای درحوزه تامین مواد مربوط به واکسن ومضرات استفاده ازمواد غیر سالم واستاندار داشت.

سؤال اصلی اینجاست که چرا مدیرعامل وقت KBC به‌عنوان تأمین‌کننده اصلی پروژه، تصمیم به خرید چنین اقلامی گرفت؟

آیا این تصمیم ناشی از اشتباه کارشناسی بوده یا منافع دیگری در پشت پرده وجود داشته است؟ و آقای عرفان پاکتچیان مدیروقت نباید موردسوال وپاسخ قرار گیرد.

منابع مطلع تأکید دارند که اسناد و فاکتورهای مربوط به این خریدها در بایگانی شرکت KBC موجود است و بررسی دقیق آن‌ها می‌تواند بسیاری از ابهامات را برطرف کند.

این در حالی است که شرکت KBC در آن زمان نقش کلیدی در واردات اقلام حیاتی واکسن برکت داشت.

اکنون این سؤال در محافل رسانه‌ای و کارشناسی مطرح و درخواست پیگیری و بررسی است که چگونه فردی با پیشینه‌ای غیرمرتبط و بدون تجربه تخصصی قابل‌توجه، در حساس‌ترین مقطع کشور به چنین جایگاهی رسیده و همچنان در ساختار ستاد اجرایی فرمان حضرت امام (ره) و نهادهای وابسته به یادگار امام، مسیر رشد مدیریتی خود را ادامه داده است.

آیا این روند عادی و بر پایه شایستگی بوده است یا نتیجه انتصابات سفارشی و حمایت‌های غیررسمی؟

امروز افکار عمومی منتظر پاسخ روشن‌اند:

آیا قانون و عدالت در برابر نفوذ و رانت، همچنان قدرت ایستادگی دارد؟

یا باید پذیرفت که در پروژه‌ای که روزی افتخار ملی و یادگار شهید رییسی بود منافع شخصی بر حقیقت و سلامت عمومی غلبه کرده است؟