به گزارش خبرگزاری موج به نقل از گیزمگ، سیستم‌های امنیتی بیومتریک در آینده جایگزینی مناسب برای روش‌های قدیمی خواهند شد و نمونه‌هایی مانند اسکنر اثر انگشت، اسکنر عنبیه و فناوری تشخیص چهره آغازی برای این سیستم‌های جدید هستند.

محققان در حال حاضر به دنبال استفاده از هر نوع امضای بیولوژیکی هستند که بتوان آن را برای مسائل امنیتی به کار برد.

از یک سیستم شناسایی مبتنی بر بوی بدن، تا اسکنر رگ و مغز، باید گفت که بدن شما پر از نشانگرهای بیومتریک منحصر به فرد است که می‌تواند به عنوان یک رمز عبور شخصی مورد استفاده قرار گیرد.

در سال ۲۰۱۴ شرکت "نایمی"(Nymi) یک سیستم بیومتریک مبتنی بر قلب را ایجاد کرد که سیگنال الکتروکاردیوگرام شخص را با استفاده از یک دستبند که می‌تواند ریتم قلب را ردیابی کند شناسایی می‌کند.

در حال حاضر محققان دانشگاه بوفالو یگ گام فراتر برداشته و از یک رادار داپلر سطح پایین برای شناسایی شکل و اندازه قلب فرد استفاده کرده‌اند.

یکی از محققان این پژوهش اظهار کرد: "هیچ دو نفری با قلب‌هایی با اندازه و شکل یکسان وجود ندارند." وی افزود: "نکته مهم دیگر این است که قلب افراد تغییر شکل نمی‌دهد، مگر اینکه آنها از بیماری قلبی جدی رنج ببرند."

این سیستم هشت ثانیه طول می‌کشد تا هندسه منحصر به فرد و ریتم قلب فرد را ضبط کند و سپس می‌تواند به طور مداوم بر حضور فرد نظارت کرده و بدن هیچگونه تماسی با بدن فرد به صورت پیوسته احراز هویت کند.

این در حالی است که در صورت دور شدن کاربر از سیستم خود، دسترسی و اتصال وی به سیستم به طور خودکار قطع خواهد شد.

سازندگان این فناوری جدید ادعا می‌کنند که رادار این سیستم از نیروی خیلی کمی استفاده کرده و هیچگونه ضرری برای کاربر ندارد زیرا سیگنال‌های آن بسیار کمتر از وای‌-فای‌های معمولی است.

در یک مطالعه آزمایشی بر روی ۷۸ نفر، این سیستم اسکن قلبی با دقتی معادل ۹۸.۶۱ درصد توانست درست عمل کند.