هر دو کشور از منظر سیاست های خود دوستان و دشمنان مشترکی داشتند. اما در اتفاقات اخیر، قطعا نمی توان تغییرات عربستان را پس از به حکومت رسیدن شاه سلمان تا کنون بی ربط به مناقشه قطر و عربستان بدانیم.
به همین دلیل به طور کلی عربستان تلاش می کند قدرت خود را افزایش دهد و سیطره نفوذش را بر کشور های عربی بیشتر کند که این را با یک چند ضلعی در حال اجرا دارد.
ضلع اول در واقع معاملات تجاری و به عبارتی نفوذ  با هزینه های فراوان از بعد اقتصادی است.
ضلع دوم این چند ضلعی را در تجهیز تسلیحاتی و افزایش قدرت نظامی این کشور باید جستجو کرد و ضلع دیگر تلاش عربستان برای سیطره سیاسی بر کشورهای عربی است.
در حال حاضر این مثلث در عربستان شکل گرفته و بازتاب بیرونی آن تقویت گروه های تکفیری و دشمنی بیشتر با ایران و حتی گروه هایی مثل اخوان المسلمین است. این برون داد برای قطر هم تشدید می شود و این چالش بعد از اظهارات گزارشگر الجزیره بهانه خوب و جدی ای شد تا چند کشور عربی به درخواست و پی گیری ریاض، کشور قطر را تحریم کنند.

با این باور که قطر پس از اعمال این تحریم ها دیگر حیاتی نخواهد داشت به دنبال آن هستند که تمامیت و حاکمیت این کشور را هم در چنگ خود بگیرند و برای مقاصد بعدی این قضیه را دنبال می کنند.
سران وهابی عربستان دنبال یک طیف قوی علیه جمهوری اسلامی ایران هستند و سعی دارند با نفوذ جدی در کشورهای عربی، مقابل ایران صف آرایی کنند و حاضر نیستند هیچ کشور عربی خارج از این صف آرایی قرار گیرد. و این در حالی است که قطر خصوصا در روزهای اخیر تمایلات ایرانی خودر ا ارجح داشته است.
از سوی دیگر این نکته نیز قابل تامل است که خط واسط بین قطر و ترکیه اخوان المسلمین می باشد و دولتمردان آنکارا همچنان نسبت به تغییرات بعد از محمد مرسی نگرانی های خود را ابراز می کنند و مصر را با مرسی برسمیت می شناسند و این سیاست همچنان ادامه دارد.