به گزارش خبرگزاری موج، «پرهام دیباج» کارشناس حیات وحش و تنوع زیستی در مورد علت نامگذاری روز یوزپلنگ در برنامه رادیویی سیاره آبی گفت: در تارخ و فرهنگ ما بارها به یوزداری و یوزبانی اشاره شده است . در گذشته ایرانی ها  و هندی ها یوزها را اهلی و برای شکار آهو از آن استفاده می کردند و در قبال خدمت یوز به انسان جگر آهوی شکار شده را می دادند.

کارشناس حیات وحش ادامه داد: در سال های بعد، در خیلی از مناطق دشتی و بیابانی آسیا به طور پراکنده یوزپلنگ ها حضور داشتند؛ با آمدن سلاح های شکاری و موتور سیکلت ها به مرور منقرض شدند و تنها زیستگاه امن آنها مناطق کویری مرکزی کشور شد. به همین دلیل در سال های اخیر به جای یوز آسیایی، یوزپلنگ ایرانی نامیده می شود.

به گفته وی، ١٣سال پیش اتفاق ناخوشایندی در منطقه بافق افتاد و یوزپلنگ مادر با دو توله خود به دلیل گرما به یکی از باغ های شهر پناه آورده بودند. متاسفانه مردم آن منطقه با ضرب و شتم باعثاز بین رفتن یکی از توله ها شدند و یوز مادر هم فرار کرد. بعد از این اتفاق طرفداران محیط زیست تلاش کردند تا این روز را به نام یوزپلنگ نام گذاری کنند.

دیباج در مورد تعداد یوزپلنگ های موجود در ایران و نحوه زیست آنها با بیان اینکه ایران یکی از کشورهایی است که نسل یوز پلنگ را زنده نگه داشته است، گفت: در حال حاضر در بیابان های کشورمان ۵۰ قلاده یوزپلنگ داریم. یوزپلنگ محبوبیت خود را در فرهنگ ما مجدد به دست آورده است و مردم مطلع شدند که یوزپلنگ حیوانی نیست که بخواهد به انسان حمله کند.

وی افزود: زیست گاه یوزها با جاده کشی و آسفالت تهدید می شود. احداثبی رویه جاده بدون توجه به سلامت اکوسیستم اصلی ترین تهدید برای زیستگاه های آنهاست.