محسن جعفری‌راد نویسنده و منتقد سینما در گفت‌وگو با علی ظهوری‌راد خبرنگار خبرگزاری موج در مورد فیلم «فروشنده» آخرین ساخته اصغر فرهادی گفت: دو نوع نگاه می‌توان به این فیلم داشت. یکی اینکه فیلم را با دیدگاه مستقل بنگریم و دیگری اینکه «فروشنده» را با سایر آثار کارنامه فرهادی مقایسه کنیم. به عنوان یک اثر مستقل، «فروشنده» فیلمی خودارجاع، خودبسنده و تأثیرگذار است ولی با نگاه مقایسه‌ای بین «فروشنده» و دو اثری که نقاط اوج کارنامه او هستند یعنی «درباره الی...» و «جدایی نادر از سیمین»، می‌بینیم این اثر چند پله از آنها پایین‌تر است و یکی از دلایل این مسأله به ایده مرکزی داستان برمی‌گردد که ایده‌ای تکراری است و در بسیاری از فیلم‌های کلاسیک سینما دیده شده و حتی این فیلم با فیلم «دوئل» که اخیرا در سینمای آمریکا اکران شده مضمون مشابهی دارد. اما نقطه قوت فرهادی در پرداخت حرفه‌ای داستان و گسترش درام است که مهارت‌اش را در این دو مورد در «فروشنده» نشان داده است. عضو انجمن نویسندگان و منتقدان سینما در ادامه گفت: شروع «فروشنده» کمی کشدار است و مدام نشانه‌هایی به بیننده داده می‌شود که بفهمند قرار است اتفاقی در فیلم بیفتد و این مساله برای مخاطبان همیشگی فرهادی با توجه به آشنایی آنها با نحوه قصه‌گویی این کارگردان کلیشه‌ای است. نیمه دوم فیلم از نظر ریتم و ضرباهنگ کمی افت می‌کند و در میانه فیلم توضیحات زاید و نخ‌نمای زیادی درباره انگیزه شخصیت‌ها برای کارهایشان می‌شنویم اما پایان بندی «فروشنده»، غیرقابل پیش‌بینی و بسیار میخکوب‌کننده است. عضو تحریریه ماهنامه سینمایی «فیلم» در ادامه با اشاره به بازیگران این کار گفت: بازی خوب شهاب حسینی و ترانه علیدوستی از نقاط قوت «فروشنده» است. جالب اینجا است که در بسیاری از فیلم‌های حسینی مخصوصا «جدایی نادر از سیمین»، بازی او برون‌گرا بوده است، اما در «فروشنده» با اینکه شخصیت او قرار است خشم و جوششی را به مخاطب عرضه کند، ولی بازی شهاب حسینی درون‌گرا است و بارها مرز بین بازی درونگرا و برونگرا را شکسته است. اما بابک کریمی همان شخصیت کلیشه‌ای را که قبلا از او در چند فیلم دیدیم بازسازی کرده و به نظرم بازی فرید سجادی حسینی در نقش پیرمرد نیز چندان جذاب نبود.