به گزارش خبرگزاری موج به نقل از روزنامه نیویورک تایمز، گروه ساخت‌وساز «کاتو»، در استان «گیفو» در مرکز ژاپن، جهان کوچکی از تکامل صنعتی در این کشور است. این کارخانه فلز که به‌صورت خانوادگی اداره می‌شود از ۱۲۸ سال قبل کار خود را آغاز کرده و تاکنون نیز به کار خود ادامه داده است. این کارخانه ابزارهای ساده کشاورزی را برای جامعه‌ای که مدت‌ها قبل عمدتاً بر پایه کشاورزی استوار بود تولید می‌کرد. زمانی هم که ژاپن به یک غول صنعتی تبدیل شد و اتومبیل‌های مختلف و وسایل الکترونیکی را به سراسر جهان صادر کرد، کاتو، فریم و اسکلت فلزی مواد و تجهیزات الکترونیکی را فراهم می‌ساخت. حال که ژاپن قصد دارد در بازار کنونی جهانی که ارائه محصولات باقیمت پایین‌تحت سلطه چین در آمده است، دوباره موقعیت قبلی خود را در جامعه جهانی و اقتصاد بین‌الملل به دست آورد و به همین دلیل گروه کاتو، دست‌به‌کار تولید بخش‌هایی از هواپیما زده است. این شرکت اخیراً تجهیزات جوش‌های جدید را نصب‌کرده و تعدادی کارگر استخدام کرده است که سفارش‌های تولید را از سازندگان داخلی هواپیما بگیرد. کیجو کاتو، رئیس این شرکت که چهارمین نسل خانواده کیتو است که در این کار بر کارخانه تولیدات فلزی ژاپن حکمرانی می‌کند، دراین‌باره گفت: «هواپیما و موشک نماد تولید هستند.» گروه ساخت‌وساز کاتو بخش کوچکی از سرمایه‌گذاری بزرگ ژاپنی‌ها در صنعت هوا و فضا است. دولت ژاپن تلاشی چند میلیارد دلاری برای تبدیل گیفو و استان‌های هم‌جوار آن به قلب ساخت‌وسازهای هوایی کرده است و کاتو در این میان تنها قطعه کوچکی از پازل سرمایه‌گذاری بلندمدت ژاپن در این صنعت است. شرکت‌های سونی و پاناسونیک در دهه گذشته کارخانه‌های خود در این منطقه را بسته‌اند اما صنعت خودرو انعطاف‌پذیرتر بوده است و مقامات نگران بوده‌اند که پایه‌های صنعتی کشور در این منطقه در حال ضعیف شدن باشد و به همین دلیل سرمایه‌گذاری بزرگی در این منطقه انجام‌شده است. توسعه صنعت هوافضا بیش از یک تلاش اولیه برای توسعه و رشد اقتصادی است. نمادین‌ترین تلاش در این خصوص شرکت میتسوبیشی جت است که به‌عنوان یک ابزار برای غرور ملی و تجدید حیات صنعتی فرصتی را به ژاپن داده است که مقداری از شکوه سابق خود در صنایع بین‌المللی را به دست آورد. زمانی که این هواپیمای ساخت ژاپن پروازی کوتاه در منطقه «ناگویا» داشت، وزیر اقتصاد ژاپن اعلام کرد «دوره جدیدی برای صنعت هوانوردی ژاپن آغاز شده است.» بااین‌حال ورود سریع به بخش هوانوردی بسیار مشکل خواهد بود. ژاپن ۴۰ سال پیش اولین هواپیمای مسافربری خود را ساخته است و بعد از آن ژاپن دیگر هرگز دست به ساخت هواپیماهای غیرنظامی نزد و در خصوص مدل هواپیماهای نظامی نیز تنها به مونتاژ این مدل‌ها پرداخت. این صنعت که نیاز به هزینه‌های بزرگی برای راه‌اندازی دارد، تحت سلطه تعداد انگشت شماری از شرکت‌های بزرگ بین‌المللی بوده است. «امبرائر» برزیل و «بمباردیه» کانادا مدت‌های زیادی است که هواپیماهای متوسط مانند هواپیماهایی که میتسوبیشی هدف قرار داده‌اند را می‌سازند. کارخانه‌های چینی و روسی نیز اخیراً تلاش کرده‌اند که سهمی از این بازار و کسب‌وکار داشته باشند. وجوه مالیات‌دهندگان در خط ورود به این صنعت است و دولت ژاپن نیز متعهد شده که در حدود یک‌سوم از هزینه‌های تولید جت را به میتسوبیشی که سرمایه‌گذاری‌اش در حدود ۱.۵ میلیارد دلار پیش‌بینی‌شده است پرداخت کند. ژاپن پس از جنگ جهانی دوم از تولید هواپیما منع شد اما این ممنوعیت در دهه گذشته به پایان رسید. اگر ژاپن موفق به انجام این کار شود، وارد صنعتی خواهد شد که تنها تعداد محدودی از کشورهای بزرگ صنعتی وارد آن شده‌اند و باوجوداینکه در کوتاه‌مدت موانع زیادی برای آن وجود دارد اما در بلندمدت می‌تواند به یک صنعت بزرگ و موفق در این کشور تبدیل شود. در استان «گیفو» در مرکز ژاپن، جهان کوچکی از تکامل صنعتی در این کشور است. این کارخانه فلز که به‌صورت خانوادگی اداره می‌شود از ۱۲۸ سال قبل کار خود را آغاز کرده و تاکنون نیز به کار خود ادامه داده است. این کارخانه ابزارهای ساده کشاورزی را برای جامعه‌ای که مدت‌ها قبل عمدتاً بر پایه کشاورزی استوار بود تولید می‌کرد. زمانی هم که ژاپن به یک غول صنعتی تبدیل شد و اتومبیل‌های مختلف و وسایل الکترونیکی را به سراسر جهان صادر کرد، کاتو، فریم و اسکلت فلزی مواد و تجهیزات الکترونیکی را فراهم می‌ساخت. حال که ژاپن قصد دارد در بازار کنونی جهانی که ارائه محصولات باقیمت پایین‌تحت سلطه چین درآمده است، دوباره موقعیت قبلی خود را در جامعه جهانی و اقتصاد بین‌الملل به دست آورد و به همین دلیل گروه کاتو، دست‌به‌کار تولید بخش‌هایی از هواپیما زده است. این شرکت اخیراً تجهیزات جوش‌های جدید را نصب‌کرده و تعدادی کارگر استخدام کرده است که سفارش‌های تولید را از سازندگان داخلی هواپیما بگیرد. کیجو کاتو، رئیس این شرکت که چهارمین نسل خانواده کیتو است که در این کار بر کارخانه تولیدات فلزی ژاپن حکمرانی می‌کند، دراین‌باره گفت: «هواپیما و موشک نماد تولید هستند.» گروه ساخت‌وساز کاتو بخش کوچکی از سرمایه‌گذاری بزرگ ژاپنی‌ها در صنعت هوا و فضا است. دولت ژاپن تلاشی چند میلیارد دلاری برای تبدیل گیفو و استان‌های هم‌جوار آن به قلب ساخت‌وسازهای هوایی کرده است و کاتو در این میان تنها قطعه کوچکی از پازل سرمایه‌گذاری بلندمدت ژاپن در این صنعت است. شرکت‌های سونی و پاناسونیک در دهه گذشته کارخانه‌های خود در این منطقه را بسته‌اند اما صنعت خودرو انعطاف‌پذیرتر بوده است و مقامات نگران بوده‌اند که پایه‌های صنعتی کشور در این منطقه در حال ضعیف شدن باشد و به همین دلیل سرمایه‌گذاری بزرگی در این منطقه انجام‌شده است. توسعه صنعت هوافضا بیش از یک تلاش اولیه برای توسعه و رشد اقتصادی است. نمادین‌ترین تلاش در این خصوص شرکت میتسوبیشی جت است که به‌عنوان یک ابزار برای غرور ملی و تجدید حیات صنعتی فرصتی را به ژاپن داده است که مقداری از شکوه سابق خود در صنایع بین‌المللی را به دست آورد. زمانی که این هواپیمای ساخت ژاپن پروازی کوتاه در منطقه «ناگویا» داشت، وزیر اقتصاد ژاپن اعلام کرد «دوره جدیدی برای صنعت هوانوردی ژاپن آغاز شده است.» بااین‌حال ورود سریع به بخش هوانوردی بسیار مشکل خواهد بود. ژاپن ۴۰ سال پیش اولین هواپیمای مسافربری خود را ساخته است و بعد از آن ژاپن دیگر هرگز دست به ساخت هواپیماهای غیرنظامی نزد و در خصوص مدل هواپیماهای نظامی نیز تنها به مونتاژ این مدل‌ها پرداخت. این صنعت که نیاز به هزینه‌های بزرگی برای راه‌اندازی دارد، تحت سلطه تعداد انگشت شماری از شرکت‌های بزرگ بین‌المللی بوده است. «امبرائر» برزیل و «بمباردیه» کانادا مدت‌های زیادی است که هواپیماهای متوسط مانند هواپیماهایی که میتسوبیشی هدف قرار داده‌اند را می‌سازند. کارخانه‌های چینی و روسی نیز اخیراً تلاش کرده‌اند که سهمی از این بازار و کسب‌وکار داشته باشند. وجوه مالیات‌دهندگان در خط ورود به این صنعت است و دولت ژاپن نیز متعهد شده که در حدود یک‌سوم از هزینه‌های تولید جت را به میتسوبیشی که سرمایه‌گذاری‌اش در حدود ۱.۵ میلیارد دلار پیش‌بینی‌شده است پرداخت کند. ژاپن پس از جنگ جهانی دوم از تولید هواپیما منع شد اما این ممنوعیت در دهه گذشته به پایان رسید. اگر ژاپن موفق به انجام این کار شود، وارد صنعتی خواهد شد که تنها تعداد محدودی از کشورهای بزرگ صنعتی وارد آن شده‌اند و باوجوداینکه در کوتاه‌مدت موانع زیادی برای آن وجود دارد اما در بلندمدت می‌تواند به یک صنعت بزرگ و موفق در این کشور تبدیل شود.