به گزارش خبرگزاری موج، مورخ و پژوهشگر فرهنگ مازندران، درباره جشن ۲۶ عیدماه، می گوید: بر اساس تقویم تبری دوم مرداد، اولین روز نوروز تبری است و چون تبری ها چهارشنبه نداشتند برای برگزاری مراسمی همچون چهارشنبه سوری با روشن کردن آتش در روز ۲۶ عَید ماه برای پاسداشت درگذشتگان و نیاکان خود چراغ راهنمایی برمی افروختند. حسین اسلامی ساروی با اشاره به اینکه  مردم به گذشته خود به عنوان بخشی از هویت فرهنگی وابسته بودند که این عوامل نشانه آن است که آنان معاد را قبول دارند و نیز برای ارواح رفتگانشان حرمت قائل هستند، می افزاید: در این روز صله رحم بجا می آورند و هم ارواح گذشتگان خود را دعوت می‌کردند. وی با اشاره به اینکه در مازندران ۲۶ عَیدماه تبری که ۲۸ تیر ماه شمسی است مردم بر سر مزار درگذشتگان می روند، تصریح می کند: مردم پیش از رفتن به سر مزار آنجا را پاکسازی می‌کردند زیرا آنان بارور داشتند همچنان که در نوروز خانه های خود را تمیز می‌کنیم باید مزار درگذشتگان خود را غبار روبی کرد و به یاد آنها پذیرایی مختصری همراه با غذا در کنار مزار درگذشتگان خود می خوردند تا با درگذشتگان خود همسفره شوند با این روش می‌خواستند برای نیاکان خود پاسداشتی انجام دهند. اسلامی یادآور می شود: مازندرانی‌ها در روز ۲۶ عید ماه معتقد بودند که گورستان‌ها هم همچون خانه‌هایشان تمیز و پاکیزه شود و به انسان‌ها بی‌حرمتی نشود و به این طریق به اجدادشان و برای خود احترام قائل شوند. این محقق تاریخ این آیین را بخشی از غنای فرهنگی ملت می داند و می گوید: اگر در مورد فرهنگ و تاریخ و هنر مازندران بحث می شود اینها نشانه‌های فرهنگ غنی مازندران و بخشی از شناسنامه ملت متمدن است.