به گزارش خبرگزاری موج به نقل از پاپیولار مکانیک، وقتی نمک‌های موجود در آب شور از طریق این غشا در آب شیرین منتشر می‌شوند این دستگاه می تواند انرژی تولید کند. ضخامت این غشا در نازک‌ترین نقطه برابر با سه اتم است و لذا ژنراتور این قابلیت را دارد که در دهانه رودخانه‌ها، مصب رودها و دیگر مکان‌هایی که آب‌هایی با شوری متفاوت به طور مدوام با هم مخلوط می‌شوند، مورد استفاه قرار بگیرد. رادنویس، سرپرست این تیم تحقیقاتی می‌گوید: نیروی الکتریسیته‌ای که این دستگاه تولید می‌کند می‌تواند بسیار عظیم باشد. او تخمین می‌زند که تنها سه متر مربع از این غشا می‌تواند یک مگاوات انرژی برق تولید کند. این میزان انرژی برای راه‌اندازی ۵۰ هزار لامپ برق کافی است. مقاله مربوط به این ژنراتور اخیرا در مجله Nature به چاپ رسیده است. این غشا ورقه نازکی است که یک سری حفره بسیار کوچک بر روی آن قرار گرفته است. این ورقه از ترکیب نسبتا ارزان قیمتی به نام مولیبدنیوم سولفید ساخته شده و بزرگی حفره‌های موجود در سطح آن تنها به اندازه‌ای است که ذرات نمک با اندازه معین می‌توانند از آن عبور کنند. به دلیل استفاده از مولیبدنیوم سولفید حفره‌ها به طور طبیعی بار الکتریکی دارند و انواع خاصی از نمک‌ها را از غشا عبور نمی‌دهند. هر یک از این حفره‌ها می‌تواند به تنهایی بین ۱۰ تا ۲۰ نانو وات انرژی تولید کند. رادنویس و همکارانش تخمین می‌زنند که یک سطح سه در سه فوت مربعی از غشایی که به این ترتیب ساخته می‌شود و تنها ۳۰ درصد از آن حاوی این حفره‌های نانویی باشد می‌تواند به کمک فرایند اسمز بین آب شیرین و آب بسیار شور یک مگاوات انرژی تولید کند.