به گزارش خبرگزاری موج، احمد مسجدجامعی در یادداشتی نوشت: جدی که بنگریم کیارستمی نگاهی بسیار روشن و روشن کننده به مسائل و موضوعاتی که مطرح می کند، دارد. چنان که بعضی از منتقدان و بزرگان سینمای جهان بر تاثیر آشکار او در تغییر نگاه به سینما سخن گفته اند. درست وقتی که سینمای تجاری به ابزار هیجان و خشونت تبدیل شده بود، سینمای او پیام آور آرامش، اندیشه، صلح و ستایشگر زندگی انسانی بود. در ادامه  یادداشت عضو شورای اسلامی شهر تهران آمده است: او کار خود را با نظر بر جهان کودکی و نوجوانی از کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آغاز کرد و به اوج رسید، ولی به انتها نرسید. ادامه این نگاه به عالم کودکان و نوجوانان را بعدها در «مشق شب» و «خانه دوست کجاست» می‌بینیم. نگاه او هر چند از دنیای کودکی آغاز می شد ،اما در نهایت نقبی به پس زمینه‌های اجتماعی و دشواری‌های آن می‌زد. از همین جا پیداست که کیارستمی اهل توقف نبود و پیوسته دست به تجربه‌های نو می زد. در مقایسه با دیگر بزرگان، این از ویژگی‌های متمایز اوست. کیارستمی محدود به سینما نماند و در عکاسی هم وارد شد. سوژه‌های او مانند جاده، برف، باران، درخت، در ، با شکل‌ها و شیوه‌های ابداعی و تکنیکی خودش که بیانی انسانی و راز آلود از جهان ارائه می‌دهد، باز هم به رونق این حوزه هنری افزود. در پایان این یادداشت که در روزنامه اطلاعات منتشر شد، آمده است: او نه تنها در معرفی سینمای ایران به جهان و کسب بیشترین جوایز جهانی برای یک هنرمند ایرانی مهم‌ترین قدم‌ها را برداشت، بلکه در عکاسی هم راهی نو برای نشان دادن خرد و اندیشه ایرانی به روی جهانیان گشود.