به گزارش خبرگزاری موج ازخوزستان، شادگان شهری است که هر چه از مشکلات آن بگوییم,باز کم گفته ایم, از غیر بهداشتی بودن آب و انتقال آن به استان های دیگر،از خشک شدن تالاب معروف این شهرستان،از طغیان همیشگی فاضلاب ها ویا از بیکاری جوانان ، از خشک شدن نخل های استوار آن ویا ده ها مشکل دیگر. درحالی که شهرستان شادگان دارای منابع طبیعی سرشار و پتانسیل های اقتصادی فراوانی است، اما طبق آمار رسمی اعلام شده ۳۵درصد مردم این شهرستان تحت پوشش کمیته امداد هستند که این خود مایه ناامیدی است. از فرصت های اقتصادی این شهرستان می توان به بندر تجاری ابوخضیر اشاره کرد.بندری که با مطالبات نماینده مجلس هشتم و از سوی دولت وقت جهت احیای آن اعتباراتی تصویب شد ولی متاسفانه تاکنون این اقدام عملی نشده است. همچنین شادگان با برخورداری از ۵۵کیلومتر مرز آبی با خلیج فارس و ساحلی مهیا برای تجارت،فرصت خوبی برای خروج این شهرستان از رکود اقتصادی و بیکاری مفرط را داراست. البته نبود زیرساخت های صنعتی,کشاورزی و اقتصادی باعث شده این امر نیز محقق نگردد. طرح فولاد شادگان که در دوره هشتم مجلس مطرح شد، در صورت عملی شدن می تواند نقش بسزایی در رونق این شهرستان ایفا کند. در زمینه گردشگری نیز شادگان یکی از شهرهای مستعد جهت اقتصاد توریست داخلی وخارجی است. به طوری که تالاب شادگان نه تنها در ایران مشهور است بلکه شهره جهانی نیز دارد و چنانچه به خوبی و با برنامه ریزی دقیق مورد توجه قرار گیرد می تواند قسمت بزرگی از اقتصاد شادگان را احیا کند. در نهایت باید گفت که بار مشکلات موجود در این شهرستان،اهالی را واداشت تا با انتخاب مجدد شیخ مجید ناصری شاید بتوان قسمتی از معضلات ومحرومیت هایی که در دیار نخل وجود دارد رابرطرف نمود.