،گاهی یک رویداد فرهنگی، فراتر از صحنه و سالن اجرا اتفاق می‌افتد؛ در مسیرهایی که خانواده‌ها برای رسیدن به محل برگزاری طی می‌کنند، در شوق مشترک پدر و مادر و فرزند برای شنیدن یک قطعه موسیقی، در اشک‌هایی که با یک ترانه جاری می‌شود و در خاطره‌ای که پس از پایان برنامه میان اعضای خانواده باقی می‌ماند.

تورکنسرت «ایرانم» با صدای علیرضا قربانی در ساری، از همین جنس رویدادها بود؛ اجرایی که طی ۹ شب، هزاران نفر را به ماهفروجک کشاند و در کنار نمایش ظرفیت فرهنگی و اقتصادی مازندران، بار دیگر اهمیت گردشگری فرهنگی و نقش آن در زندگی اجتماعی مردم را برجسته کرد.

ظرفیت میزبانی این رویداد در مجموع ۹ شب به حدود ۵۴ هزار مخاطب رسید؛ استقبالی که نشان داد مازندران از ظرفیت قابل توجهی برای میزبانی رویدادهای بزرگ فرهنگی و هنری برخوردار است.

این آمار، صرفاً بیانگر تعداد تماشاگران یک کنسرت نیست؛ بلکه می‌تواند نشانه‌ای از تقاضای اجتماعی برای رویدادهای فرهنگی باکیفیت و فرصتی برای بازنگری در جایگاه فرهنگ و هنر در برنامه‌های توسعه استان باشد.

ماهفروجک؛ مقصدی فراتر از مرزهای مازندران

یکی از ویژگی‌های قابل توجه این رویداد، گستره جغرافیایی مخاطبان آن بود. تماشاگران از شهرستان‌های مختلف مازندران، از گلوگاه تا رامسر، خود را به ساری رساندند؛ اما استقبال به مرزهای استان محدود نماند و علاقه‌مندانی از گلستان، سمنان، گیلان، خراسان شمالی و رضوی، تهران، کرمانشاه و استان‌های مرکزی نیز در میان حاضران حضور داشتند.

این گستردگی نشان داد یک رویداد فرهنگی می‌تواند فراتر از محدوده جغرافیایی شهر میزبان، مخاطب جذب کند و زمینه سفرهای میان‌استانی را فراهم آورد.

در واقع، ماهفروجک طی ۹ شب به نقطه تلاقی سلیقه‌ها، نسل‌ها و خانواده‌هایی تبدیل شد که برای تجربه یک برنامه هنری مشترک، مسیرهای گاه طولانی را پشت سر گذاشتند.

چنین استقبالی، ظرفیت گردشگری رویدادمحور در مازندران را به نمایش می‌گذارد؛ ظرفیتی که در صورت برنامه‌ریزی اصولی می‌تواند به رونق بخش‌های مختلف اقتصادی استان کمک کند.

مسافری که برای تماشای یک کنسرت وارد ساری می‌شود، ممکن است از مراکز اقامتی، رستوران‌ها، حمل‌ونقل عمومی و خصوصی، مراکز خرید و جاذبه‌های گردشگری نیز استفاده کند. به این ترتیب، یک رویداد هنری می‌تواند زنجیره‌ای از فعالیت‌های اقتصادی را به حرکت درآورد و منافع آن را به کسب‌وکارهای محلی نیز برساند.

البته تحقق این ظرفیت، به پیوند هدفمند میان برنامه‌های فرهنگی، گردشگری و خدمات شهری نیاز دارد؛ موضوعی که باید در سیاست‌گذاری مدیریت استان مورد توجه قرار گیرد.

در میان دستاوردهای اقتصادی و گردشگری رویدادهای فرهنگی، نباید از اثر اجتماعی و عاطفی آن‌ها غافل شد.

جامعه امروز در کنار دغدغه‌های معیشتی، فشارهای اقتصادی و مشغله‌های روزمره، به فضاهایی برای تجربه شادی، آرامش و ارتباط دوباره با دیگران نیاز دارد. در چنین شرایطی، هنر و موسیقی می‌توانند فرصتی برای فاصله گرفتن از روزمرگی و تجربه لحظاتی متفاوت فراهم کنند.

شاید همه حاضران در سالن ماهفروجک صرفاً برای شنیدن موسیقی به آنجا نیامده بودند؛ برخی در جست‌وجوی خاطره‌ای مشترک با خانواده، برخی برای تجربه یک شب متفاوت و شاید عده‌ای برای رهایی موقت از اندوه‌هایی آمده بودند که در زندگی روزمره کمتر مجال بیان پیدا می‌کنند.

موسیقی گاهی زبان ناگفته احساسات انسان است؛ همان‌جا که یک ملودی، خاطره‌ای را زنده می‌کند، اشکی را جاری می‌سازد یا لبخندی را به چهره‌ای خسته بازمی‌گرداند.

در این میان، توجه به خانواده‌ها نیز باید بخشی از سیاست‌گذاری فرهنگی باشد. فراهم‌کردن فضاهای مناسب برای حضور خانواده‌ها، تنوع برنامه‌ها و ایجاد امکان تجربه‌های فرهنگی مشترک برای نسل‌های مختلف، می‌تواند به افزایش مشارکت اجتماعی و استقبال از رویدادهای هنری کمک کند.

ایرانم تمام شد؛ مطالبه فرهنگ و نشاط اجتماعی باقی ماند

کنسرت علیرضا قربانی در ساری به پایان رسید، اما آنچه در ماهفروجک اتفاق افتاد، نباید صرفاً به‌عنوان یک رویداد موفق در تقویم هنری استان ثبت و فراموش شود.

استقبال حدود ۵۴ هزار مخاطب در ۹ شب، تنها یک عدد برای ثبت در کارنامه یک کنسرت نیست؛ نشانه‌ای از ظرفیت اجتماعی و اقتصادی فرهنگ در استانی است که می‌تواند در کنار گردشگری طبیعی، به مقصدی برای گردشگری فرهنگی و رویدادمحور نیز تبدیل شود.

این تجربه نشان داد مردم برای حضور در برنامه‌های فرهنگی باکیفیت انگیزه دارند، خانواده‌ها از فرصت‌های جمعی هنری استقبال می‌کنند و یک رویداد موسیقایی می‌تواند هزاران نفر را از شهرها و استان‌های دیگر به مازندران بکشاند.

اکنون پرسش اصلی پیش روی مدیران استان این است که چگونه می‌توان این استقبال را به برنامه‌ای ماندگار تبدیل کرد؟ چگونه می‌توان سفر برای تماشای یک کنسرت را به اقامت، بازدید از جاذبه‌ها، رونق کسب‌وکارهای محلی و تجربه‌ای خانوادگی پیوند زد؟ و مهم‌تر از همه، چه زمانی زیرساخت‌های فرهنگی مازندران متناسب با ظرفیت مخاطبان و برگزارکنندگان آن آماده خواهد شد؟

«ایرانم» در ماهفروجک فقط صدای موسیقی نبود؛ صدای نیاز جامعه به تجربه‌های فرهنگی، خانواده‌هایی که فرصت کنار هم بودن را جست‌وجو می‌کنند و انسان‌هایی بود که گاهی برای فاصله گرفتن از خستگی‌های پنهان زندگی، به چند ساعت آرامش و همدلی نیاز دارند.

مازندران برای توسعه گردشگری، فقط به دریا و جنگل نیاز ندارد؛ این استان باید بتواند از فرهنگ و هنر نیز فرصت بسازد؛ فرصتی برای رونق اقتصاد، تقویت خانواده، افزایش نشاط اجتماعی و ترمیم روان‌های خسته.

شاید زیباترین تصویر این ۹ شب، نه روی صحنه، بلکه میان تماشاگران شکل گرفت؛ جایی که سالمندی با عصا در کنار خانواده‌اش نشسته بود، پدر و مادری همراه فرزندشان موسیقی گوش می‌دادند و زوج‌هایی دست در دست یکدیگر، لحظاتی را تجربه می‌کردند که شاید مدت‌ها فرصت تکرارش را نداشتند.

گاهی یک ترانه، آدم‌ها را به جایی دورتر از صندلی‌های یک سالن می‌برد؛ به خاطره‌ای قدیمی، به آغوش عزیزی که دیگر نیست، به روزهایی که در شلوغی زندگی گم شده‌اند و به لحظه‌هایی که هنوز در گوشه‌ای از ذهن زنده‌اند.

آن شب در ماهفروجک ساری، موسیقی فقط از صحنه شنیده نمی‌شد؛ در نگاه‌ها، سکوت‌ها، اشک‌ها و لبخندهای تماشاگران جریان داشت.

شاید «ایرانم» تمام شده باشد، اما مطالبه‌ای که این استقبال پرشمار پیش روی مدیران مازندران قرار داد، همچنان باقی است: فرهنگ و هنر نباید میهمان چند شب از تقویم استان باشند؛ آن‌ها باید به بخشی از زندگی مردم و یکی از پایه‌های توسعه پایدار مازندران تبدیل شوند.