، قرار است فردا (یکشنبه) رئیس جمهور اسرائیل مشخص کند چه کسی باید مسئول تشکیل کابینه شود. این فرد براساس تعداد توصیه هایی که از سوی نمایندگان پارلمان دریافت کرده و همچنین بر اساس صلاحدید رئیس جمهور در خصوص توانمندی این شخص در موفقیت تشکیل دولت، انتخاب می شود. در حال حاضر تعداد توصیه های آیزنکوت ۶۷ نفر اس و تعداد توصیه های نتانیاهو ۴۶ نفر. با این حال تعداد توصیه ها تعیین کننده نهایی است، بلکه همانطور که عنوان شد ارزیابی نهایی رئیس جمهور در مورد «امکان» موفقیت شخص باعث می شود، یکی از این دو انتخاب شوند.

بنا به گزارش های منتشر شده آیزنکوت در ابتدا علاقه‌مند به دستیابی به توافقات ائتلافی با رهبران بلوک تغییر - نفتالی بنت رئیس ائتلاف باهم، آویگدور لیبرمن رئیس حزب اسرائیل خانه ما و یائیر گولان رئیس حزب دموکراتها است. بنابراین باید بررسی کرد که آیزنکوت چه گزینه‌هایی برای تشکیل دولت دارد و شانس هر یک از سناریوها چقدر است؟

۱. یک دولت اقلیت با یهودیت توراتی و حمایت خارجی حزب عربی رعم

این دولتی است که بر اساس مشارکت بین حریدی‌ها (از داخل) و رعم (از خارج) تشکیل می شود و ظاهراً اکثریت ۶۳ کرسی، از جمله آرای ۸ نماینده کنست رعم از بیرون دولت را در اختیار دارد. از دیدگاه آیزنکوت، این دولتی است که می‌تواند به او فضای تنفس برای تثبیت و گسترش آن در آینده، شاید با پیوستن حزب شاص، پس از آنکه نتانیاهو دیگر در راس دولت نباشد، بدهد. این دولتی است که می‌تواند مشروعیت عمومی بیشتری کسب کند زیرا صرفاً به یک حزب عرب از خارج متکی نیست، بلکه شامل یک حزب حریدی از داخل نیز می‌شود.

لیبرمن مشارکت با یک حزب عرب را وتو کرد، اما دیگر به نظر نمی‌رسد که مخالف مشارکت با حریدی ها باشد، و این هفته دیگر همکاری با یهودیت توراتی یا شاص را رد نکرد. سوال اصلی این است که با وعده انتخاباتی آشکار بلوک تغییر مبنی بر تصویب یک قانون خدمت سربازی واقعی و نه یک قانون فرار از خدمت، اکنون چه باید کرد. اما احتمال وقوع سناریو متوسط رو به پایین ارزیابی شده است.

۲. یک دولت اقلیت با ۴۸ کرسی با تعهد به گسترش آن

آیزنکوت تصمیم گرفت مذاکرات ائتلافی را با سه حزب در بلوک آغاز کند و با همه آنها به توافق ائتلافی یا حتی یک طرح اولیه برای ایجاد یک دولت اقلیت با ۴۸ کرسی دست یابد. از آنجایی که بنت و لیبرمن از تشکیل دولت اقلیت حمایت نمی‌کنند، انتظار می‌رود آیزنکوت متعهد شود که این یک فرآیند دو مرحله‌ای است: ایجاد یک دولت اقلیت با هدف گسترش آن در آینده.

در چنین حالتی، اگر لیبرمن به یک اقدام همه‌جانبه چراغ سبز نشان دهد، این یک قمار بزرگ برای آیزنکوت خواهد بود، زیرا یک دولت اقلیت که بسیار از عدد جادویی ۶۱ کرسی فاصله دارد، می‌تواند به سرعت در کنست سقوط کند.

توانایی آیزنکوت برای مانور بین اعراب و حریدی ها که از خارج از کابینه حمایت خواهند کرد نیز بسیار محدود خواهد بود. فرض عملی این است که پس از سوگند دولت اقلیت، نتانیاهو دیگر در قدرت نخواهد بود و دیگر اهرمی برای اعمال فشار نخواهد داشت. در این صورت حریدی‌ها، از جمله شاص، قدرت کمتری خواهند داشت. شاید این همان چیزی باشد که آیزنکوت روی آن حساب می‌کند. البته احتمال سناریو مذکور کم تشخیص داده شده است.

۳. دولت وحدت

هیچ یک از بلوک‌ها در این مرحله از مذاکرات تمایل واقعی برای تشکیل دولت وحدت نشان نمی‌دهند و ما حتی به این سوال میلیون دلاری هم نرسیده‌ایم: آیا چرخشی در راس دولت وجود خواهد داشت و چه کسی اول خواهد بود؟

آیزنکوت در مذاکرات پشت درهای بسته می‌گوید متقاعد شده است که قادر به تشکیل دولت برای کنار زدن نتانیاهو خواهد بود و قصد ندارد وقت خود را برای تشکیل دولت وحدت و مذاکرات بیهوده تلف کند.

یائیر لاپید، رهبر مخالفان، همچنین ادعا کرد با توجه به رویکرد نتانیاهو و کمپین لیکود علیه نتایج انتخابات، مذاکره با آنها در مورد وحدت غیرممکن است. تخمین زده می‌شود در دور اول مذاکرات ائتلاف، آیزنکوت بر استفاده از تمام امکانات برای تشکیل دولت برای کنار زدن نتانیاهو تمرکز خواهد کرد و نه نشستن با او.

در عین حال، مذاکرات ائتلاف گاهی اوقات پویایی غیرمنتظره‌ای دارد. اگر نتانیاهو ارزیابی کند که آیزنکوت به دنبال تشکیل دولت با حریدی‌ها، به احتمال زیاد با یهودیت توراتی متحد، است، ممکن است فکر کند که چنین دولتی می‌تواند برای مدت طولانی دوام بیاورد. در چنین حالتی، ممکن است کوتاه بیاید و با یک دولت وحدت به صورت چرخشی موافقت کند.

در این صورت یک سناریوی نیمه‌تخیلی در گفتمان سیاسی وجود دارد: نتانیاهو دو سال به عنوان نخست‌وزیر خدمت خواهد کرد و سپس با حمایت همه احزاب، به سمت ریاست جمهوری منصوب می‌شود و سپس آیزنکوت عنوان نخست‌وزیر خواهد شد. از دیدگاه نتانیاهو، او هم نخست‌وزیری و هم ریاست جمهوری را می‌پذیرد. اما همه اینها، فعلاً، فقط در حد تئوری است - و هیچ یک از احزاب از آن حمایت نکرده‌اند. احتمال وقوع این سناریو، حداقل در این مرحله کم ارزیابی شده است.

۴. آیزنکوت در تشکیل دولت شکست می‌خورد

به آیزنکوت ۲۸ روز فرصت داده می‌شود تا دولت تشکیل دهد، درخواست ۱۴ روز دیگر، به وی تمدید مهلت می‌دهد تا تمام گزینه‌های موجود در صفحه شطرنج را برای تشکیل دولت امتحان می‌کند.

با توجه به سناریوهای پیچیده ارائه شده در اینجا، به نظر می‌رسد که این سناریو در ظاهر واقع‌بینانه‌ترین سناریو است. اگر آیزنکوت واقعاً در این مأموریت شکست بخورد، انتظار می‌رود که این مأموریت به نتانیاهو منتقل شود، که مذاکرات را با شرایطی بدتر از شرایط آیزنکوت آغاز خواهد کرد. احتمال وقوع این سناریو متوسط است.