خبرگزاری موج گزارش می دهد؛
چرا همراهی پاکستان و عراق با جنگ اقتصادی علیه ایران اشتباه است؟
هم عراق و هم پاکستان، واردکننده گاز از ایران هستند و اگر این واردات نباشد، با بحران های جدی و گستردهای هم در زمینه تامین نیازهای شهروندان خود به گاز و هم تولید برق رو به رو می شوند.
، در روزهای اخیر و در پی فشارهای دولت آمریکا، شاهد انتشار اخباری با محوریت ایجاد محدودیت و حتی بسته شدن مرزهای مشترک ایران با دو کشور عراق و پاکستان بودهایم. موضوعی که با بازتابهای مختلفی همراه شده و تحلیل و تفسیرهای متنوعی را برانگیخته است. ایران در طی سال های اخیر همواره سعی کرد سیاست حسن همجواری را با همسایگان خود و به طور خاص با عراق و پاکستان دنبال کند. کما اینکه در جریان اقدامات تروریستی داعش در عراق در دهه ۲۰۱۰ میلادی، ایران همان کشوری بود که مانع تصرف بغداد و سقوط اقلیم کردستان عراق به دست داعش شد و البته که در جریان چندین دور درگیری میان پاکستان و هند نیز کشورمان میانجیگری فعالی را با هدف کاهش یافتن تنش ها میان دو کشور و آسیب رسیدن به ملت پاکستان انجام داده است.
با این همه، همراهی دولت های عراق و پاکستان با فشارهای آمریکا علیه ایران، حداقل از دو منظر برای آن ها بسیار خسارتبار است.
بیشتر بخوانید:
آخرین وضعیت مرزهای زمینی ایران: کدام گذرگاه های تجاری بسته و کدامیک باز هستند؟
اول اینکه هر دو کشور عراق و پاکستان، از منظر راهبردی به اقتصاد ایران و ظرفیتهای کشورمان وابسته هستند. هم عراق و هم پاکستان، واردکننده گاز از ایران هستند و اگر این واردات نباشد، با بحران های جدی و گستردهای هم در زمینه تامین نیازهای شهروندان خود به گاز و هم تولید برق رو به رو می شوند. بگذریم که به طور خاص پاکستان در زمینه واردات سوخت نیز وابستگی زیادی به ایران دارد و این سوخت ارزان ایران است که اقتصاد پاکستان را سالهاست یاری می رساند.
تنها در مورد پاکستان این کشور نیمی از نیاز خود به گاز را از طریق ایران تامین می کند و عراق نیز به قدری به گاز ایران وابسته است که سالهای سال در زمینه خرید گاز از ایران، از دولت آمریکا درخواست معافیت داشته است. از این رو، ایجاد محدودیت برای ایران می تواند تبعات مخربی را برای دولت های عراق و پاکستان به همراه داشته باشد. کما اینکه طبق اخباری که جدیدا منتشر شده، ایران نیز در زمینه صادرات گاز به دو کشور مذکور، تجدیدنظرهایی را در دستورکار قرار داده است.
نکته دوم اینکه هر دو کشور از منظر تجاری و اقتصادی به استفاده از تنگه هرمز نیاز دارند و اکنون همه جهانیان می دانند حاکم واقعی تنگه هرمز، ایران است. از این رو، دیر یا زود درگیری های جاری در منطقه به نقطه پایان خود می رسد و آنوقت، آنهایی که علیه ملت ایران با دشمنان همکاری کنند، باید صورت حساب این رویکرد خود را پرداخت کنند. با توجه به آسیبپذیری بالای اقتصادهای عراق و پاکستان، به نفع هر دوی این کشورهاست تا در سیاست های خود در قبال ایران هرچه سریعتر بازنگری کنند. به هر حال ایران نیز در حوزه اقتصادی کارتهای برنده زیادی را در دست دارد.
ارسال نظر