، مایک والتز، سفیر ایالات متحده در سازمان ملل، روز دوشنبه به وقت محلی، نشستی با عنوان کوبای آزاد را با حضور مخالفان سیاسی و زندانیان سابق برگزار کرد تا آنچه را که «رفتار سرکوبگرانه» دولت این جزیره می‌نامید، برجسته سازد.

والتز در این نشست که در مقر سازمان ملل برگزار شد، گفت: «این همان سرکوبی است که هاوانا می‌خواهد پنهان کند.» او از کشورها خواست تا از ورای «۷۰ سال تبلیغات» نگاه کنند و هفته آینده علیه این قطعنامه رای دهند.

چند قدم آن‌طرف‌تر، ارنستو سوبرون گوزمن، سفیر کوبا در سازمان ملل، گردهمایی‌ای با حضور دیپلمات‌ها و متحدان کوبا از سراسر جهان برگزار کرد تا به آنچه رویدادی ساختگی علیه کوبا می‌داند، اعتراض کند.

سفیر کوبا در سازمان ملل گفت: «این نمایش ساختگی تلاشی است برای منحرف کردن توجه‌ها از یک واقعیت ساده: ایالات متحده مانند یک قانون‌شکن بین‌المللی عمل می‌کند و مجازات جمعی را بر مردم کوبا تحمیل می‌کند.»

این دومین سال متوالی است که دولت ترامپ کارزاری را برای تأثیرگذاری بر قطعنامه سازمان ملل به راه انداخته است؛ قطعنامه‌ای که هدف آن محکوم کردن «سیاست فشار حداکثری» دولت آمریکا علیه کوبا است.

تلاش‌های آمریکا بخشی از برنامه‌ای گسترده‌تر برای وادار کردن کوبا به ایجاد تغییرات در نظام سیاسی خود است. واشنگتن این هدف را از طریق قطع کردن سوخت مورد نیاز این جزیره دنبال می‌کند؛ اقدامی که به خاموشی‌های گسترده برق منجر شده و فعالیت‌های اساسی مانند آشپزی، تامین آب، اینترنت و خدمات تلفن را مختل کرده است.

رای‌گیری سالانه درباره محکومیت تحریم اقتصادی آمریکا طی ۳۴ سال گذشته در مجمع عمومی سازمان ملل مطرح شده است و هر بار حمایت قاطع ۱۹۳ کشور عضو این نهاد جهانی را به دست آورده است که در رای گیری سال گذشته ۱۶۵ رای موافق، ۷ رای مخالف و ۱۲ رای ممتنع کسب کرد و آرژانتین، اوکراین و مجارستان برای نخستین بار با این قطعنامه مخالفت کردند.

اگرچه چنین قطعنامه‌هایی از نظر حقوقی الزام‌آور نیستند، اما بازتاب‌دهنده دیدگاه جامعه جهانی هستند.

تحریم های آمریکا علیه کوبا نخستین بار در سال ۱۹۶۰ اعمال شد؛ در سال ۲۰۱۵، رائول کاسترو، رئیس‌جمهوری وقت کوبا، و باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا، به‌طور رسمی روابط دیپلماتیک دو کشور را از سر گرفتند.

سال بعد، ایالات متحده برای نخستین بار در رای گیری مجمع عمومی سازمان ملل درباره درخواست پایان دادن به تحریم‌ها، رای ممتنع داد.

در همین حال، کوبا از سال ۲۰۲۰ با بحران اقتصادی و انرژی دست‌وپنجه نرم می کند تولید ناخالص داخلی این کشور کاهش یافته و ۱۰ میلیون نفر از ساکنان آن با خاموشی‌های برق، کمبود مواد غذایی و تورم مواجه بوده‌اند.

در این مدت، موجی از اعتراضات در این کشور شکل گرفته و صدها هزار کوبایی مهاجرت کرده‌اند که بسیاری از آن‌ها راهی ایالات متحده شده‌اند.