دانمارک با «زن ناشناس» راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
فیلم «زن ناشناس» به کارگردانی می الطوخی که موفق به دریافت شیر طلایی جشنواره ونیز شده بود، به عنوان نماینده رسمی دانمارک در شاخه بهترین فیلم بلند بینالمللی اسکار ۲۰۲۷ انتخاب شد.
به نقل از آسوشیتدپرس، کمیته اسکار دانمارک، متشکل از نمایندگانی از صنعت فیلم و موسسه فیلم دانمارک، فیلم «زن ناشناس» ساخته می الطوخی را به عنوان نماینده رسمی دانمارک برای جایزه فیلم بلند بینالمللی انتخاب کرد. این فیلم اکنون به جمع فیلمهایی از سراسر جهان میپیوندد که برای نامزدی در جوایز اسکار که در ۱۴ مارس ۲۰۲۷ در لسآنجلس برگزار میشود، رقابت میکنند.
تین فیشر مدیرعامل موسسه فیلم دانمارک و رئیس کمیته اسکار دانمارک، گفت: کمیته اسکار دانمارک به اتفاق آرا فیلم «زن ناشناس» را به عنوان نماینده رسمی دانمارک در اسکار انتخاب کرده است. می الطوخی با فیلم «زن ناشناس» تاریخساز شده و پس از فیلم «اردت» ساخته کارل تی. درایر در سال ۱۹۵۵، دومین کارگردان دانمارکی است که موفق به کسب شیر طلایی ونیز شده است.
وی از «زن ناشناس» به عنوان فیلمی جسورانه و سازشناپذیر یاد کرد که به بررسی گناه، شرم و اخلاق میپردازد و در عین حال پاسخهای آسانی ارائه نمیدهد، اما جرات میکند سوالهای دشوار و مهمی طرح کند.
«زن ناشناس» در کپنهاگ ۱۹۴۵میگذرد. ماری در حال آماده شدن برای ازدواج با یک مرد بیوه مسنتر و محترم است. او چندین سال به عنوان خدمتکار در خانه او کار کرده و از دخترش مراقبت کرده است. اکنون، زندگی جدیدی بالاخره در دسترس به نظر میرسد. اما در زیر سطح به ظاهر ایدهآل، رازی نهفته است که میتواند رویای او را نابود کند و هرچه حقیقت در مورد گذشته شرمآور او به فاش شدن نزدیکتر میشود، بهایی که او حاضر به پرداخت آن است، بیشتر و بیشتر میشود. هیچ کس نباید حقیقت را بداند.
می الطوخی سازنده «ملکه قلبها» هم هست که برنده جایزه تماشاگران جشنواره معتبر فیلم ساندنس شد و جوایز رابرت و بودیل دانمارک را دریافت کرد. پس از آن الطوخی قسمتهایی از سریال «تاج» را که برنده جایزه امی شد کارگردانی کرد و یکی از آغازگران «دگما ۲۵» بود که در جشنواره فیلم کن سال ۲۰۲۵ رونمایی شد.
فیلم «زن ناشناس» در جشنواره فیلم ونیز هم جایزه شیر طلایی بهترین فیلم را از آن خود کرد و هم ماتیلد آرسل جایزه کوپا ولپی بهترین بازیگر زن را برای بازی در نقش ماری دریافت کرد.
فیلمنامه «زن ناشناس» توسط مارن لوئیز کاهنه و می الطوخی نوشته شده است.
ارسال نظر