،دکتر ندا احمدزاده توری، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل با اشاره به اقتضائات خاص تربیتی کودکان تک‌فرزند اظهار کرد: انباشت تمام مطالبات و آرزوهای تحصیلی، شغلی و اخلاقی والدین بر دوش یک فرزند، فشار روانی شدیدی ایجاد می‌کند و زمینه شکنندگی و آسیب‌پذیری آنان را در مواجهه با شکست‌های معمول زندگی رقم می‌زند.  

وی نبود تعامل پیوسته با خواهر و برادر را عامل تضعیف برخی مهارت‌های بنیادی نظیر حل تعارض، مذاکره، تقسیم نقش و همدلی دانست و تصریح کرد: اگرچه این دسته از کودکان معمولاً استقلال فردی مناسبی در تصمیم‌گیری دارند، اما در پذیرش نقش‌های فرعی در قالب کار تیمی و تعاملات جمعی با چالش‌هایی مواجه می‌شوند که نیازمند تقویت مهارت‌های اجتماعی از طریق مشارکت در فعالیت‌های گروهی ورزشی و هنری است.  

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل ضمن تأکید بر اینکه تنهایی در این کودکان با گسترش شبکه‌های ارتباطی خارج از منزل به سادگی مهار می‌شود، خاطرنشان کرد: برنامه‌ریزی برای تعامل با همسالان، واگذاری مسئولیت‌های متناسب با سن در محیط خانه و گوش‌دادن فعال به دغدغه‌های کودک از اصول بنیادین تربیتی است و والدین باید از مقایسه مستمر، وابستگی متقابل عاطفی و توجه انحصاری به نتیجه عملکردها بپرهیزند.