، عبدالباری عطوان، سردبیر روزنامه فرامنطقه‌ای رای الیوم و تحلیلگر شناخته شده جهان عرب در تحلیلی درباره جنگی که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا برای تصرف منابع بزرگ نفت جهان از جمله در ونزوئلا و منطقه خلیج فارس به راه انداخته، نوشت: «بیانیه روز جمعه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا درباره امضای یک توافق نفتی بزرگ با دولت ونزوئلا در کاراکاس که کنترل آمریکا بر بیش از ۶۵ میلیارد بشکه ذخایر نفتی را تضمین می‌کند، یکی از مهمترین دلایل واقعی جنگ است که او در حال حاضر علیه ایران به راه انداخته است، تسلط مطلق بر تمام ذخایر نفتی جهان با استفاده از زور، تصرف و جنگ اقتصادی.»

عطوان نوشت: «ونزوئلا و ایران دارای بزرگترین ذخایر نفت و گاز جهان هستند، در حال حاضر ونزوئلا به یک مستعمره آمریکا تبدیل شده اما ایران همچنان با تمام ابزارهای نظامی و اقتصادی ریاضتی، در برابر تهاجم فعلی آمریکا مقاومت می‌کند، این همان استعمار جدید آمریکایی است که به دلیل ماهیت استعماری، کنترل آن بر منابع مستعمره‌های هدف و آمریکایی کردن آنها با قدرت ناوهای هواپیمابر، کشتی‌های جنگی و هواپیماهای رادارگریز، شرورانه‌تر از استعمار قدیمی اروپا تلقی می‌شود.»

این  تحلیلگر برجسته جهان عرب ادامه داد: «ونزوئلا به یک کشور تحت‌الحمایه آمریکا تبدیل شده است، در واقع حمله به ونزوئلا و ربودن مادورو، رئیس جمهور آن به همراه همسرش، به دلیل قاچاق مواد مخدر، رابطه نزدیک آن با ایران و یا حمایت آن از آرمان فلسطین نبود، اینها دلایل گمراه‌کننده و ثانویه هستند، دلیل واقعی، ذخایر عظیم نفتی موجود در این کشور است.»

او افزود: «از زمان اشغال رسمی ونزوئلا توسط آمریکا، هیچ انتخابات ریاست جمهوری یا قانونگذاری برگزار نشده است. مهمتر از آن، "ماریا کورینا ماچادو" رهبر مخالفان ونزوئلا که به دلیل ربودن رئیس جمهور قانونی این کشور و سرنگونی دولت وی، جایزه صلح نوبل خود را به ترامپ تقدیم کرد، از صحنه سیاسی کنار گذاشته شده است و حتی مهمتر از اینها، ترامپ مانع از بازگشت او به کشورش شده است.»

عطوان در ادامه نیز نوشت: ترامپ شیفته نفت است و می‌خواهد «عظمت» آمریکا را با فتح نظامی و کنترل تمام منابع جهان به ویژه نفت، گاز و مواد معدنی کمیاب بازگرداند و این رفتار دیوانه‌وار فعلی او از جمله اعلام تنگه هرمز به عنوان قلمروی آمریکا را روشن می‌کند. همین امر در مورد خلیج مکزیک که او آن را خلیج آمریکا نامید و دریاچه انتاریو که آن را نیز به دریاچه آمریکا تغییر نام داد، نیز صدق می‌کند. او اکنون به دنبال تصرف گرینلند و تغییر نام اقیانوس اطلس به اقیانوس آمریکا است. به این شکل ترامپ در حال حاضر دریاها، جزایر، تنگه‌ها و دریاچه‌ها را به نام خود زده و تنها چیزی که کم دارد یک اقیانوس است.

او در ادامه نیز اینگونه نتیجه‌گیری کرد که «با توجه به اشتهای خونین و مسموم ترامپ برای نفت، نمی‌توانیم این احتمال را رد کنیم که او قصد دارد کشورهای نفتی خلیج فارس را کنترل کند و آنها را به کشورهای تحت‌الحمایه و مستعمره‌های آمریکا تبدیل کند و در تبانی با دولت اشغالگر اسرائیل، اهداف استراتژیک مخفی خود را محقق کند. این گام یا به عبارتی آمریکایی کردن خلیج فارس و شبه جزیره عربستان پس از جنگ علیه ایران انجام خواهد شد. این امر جنگ فعلی و تلاش بی‌وقفه برای خنثی کردن برنامه‌ هسته‌ای و موشکی ایران و همچنین هر سلاح دیگری را که می‌تواند مانع این امپریالیسم جدید آمریکایی شود، روشن می‌سازد».

سردبیر رای الیوم تاکید کرد: «ترامپ که تعهد داده ذخایر نفتی رو به کاهش آمریکا را جبران و بدهی ملی ۴۱ تریلیون دلاری آن را پرداخت می‌کند، بر این باور است که تنها و کوتاه‌ترین راه برای دستیابی به این اهداف، کنترل ذخایر جهانی نفت، گاز و مواد معدنی کمیاب (که در اوکراین فراوان هستند) است. برخی از کشورهای نفتی خلیج فارس این واقعیت را درک کرده‌اند و به سرعت بیش از پنج تریلیون دلار را در راستای جلب دوستی ترامپ در سفر یک سال قبل او به منطقه تقدیم کردند به این امید که او از آنها حمایت کند اما ترامپ چنین حمایتی از آنها نکرد و این لطف را نیز هرگز تصدیق نخواهد کرد چراکه برنامه‌های مخفی‌اش با آن در تضاد است.»

عطوان ادامه داد: «او هیچ محبت یا احترامی برای اعراب و مسلمانان قائل نیست. در حالی که او می‌خواهد کانادا را که از نظر فرهنگی و مذهبی به کشورش نزدیک‌تر است، ضمیمه خاک خود کند، آیا از تکرار همان طمع‌ورزی استعماری در مورد کشورهای خلیج فارس امتناع خواهد کرد؟»

او در پایان تحلیل خود نیز نوشت: «با توجه به این وحشیگری استعماری جدید رئیس جمهور آمریکا، پیروزی ایران اسلامی در برابر تجاوز آمریکا و اسرائیل در نهایت ممکن است به نفع کشورهای خلیج فارس، امنیت، ثبات، منابع نفتی و گازی و رفاه ملت‌های آنها تمام شود و از درون شر، خیری حاصل شود.. و البته خدا بهتر می‌داند.»