، محمد ابراهیم زارعی شامگاه  در نشست تخصصی «شب صفویه، شیخ ارشاد» که در نگارخانه خطایی مجموعه میراث جهانی شیخ صفی‌الدین اردبیلی برگزار شد، گفت: اردبیل با وجود خاندان صفویه، تربیت شاه اسماعیل در این خاندان و شکل‌گیری فعالیت‌های مذهبی و سیاسی آنها در این دیار نقش مهمی را در تاریخ ایران ایفا کرده است.

رئیس پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری افزود: شهر اردبیل نقش بسیار مهمی در تاریخ ایران و شکل‌گیری دولت صفوی داشته است، جد بزرگ خاندان صفوی فیروزشاه زرین‌کلاه در این شهر حضور پیدا می‌کند و اینجا را مامن بسیاری مناسبی می‌داند برای حضور افرادی که بخواهند یک فعالیت مذهبی را آغاز کنند و بعدها به فعالیت‌های سیاسی برسند.

او تاکید کرد: مدتی بعد شیخ امین‌الدین جبرائیل پدر شیخ صفی‌الدین در روستای کلخوران در نزدیکی شهر اردبیل مستقر می‌شود که امروزه مقبره او هم وجود دارد، و سپس شیخ صفی‌الدین اردبیلی به عنوان یک عارف بزرگ در این شهر زندگی می‌کند.

زارعی ادامه داد: شیخ صفی‌الدین عارف بزرگی است که خدمت شیخ زاهد گیلانی می‌رسد و او در حالی که حتی فرزندان خود را به جانشینی خود انتخاب نمی‌کند، شیخ صفی را مستحق جانشینی خود می‌داند و در ادامه شیخ صفی جایگاه ویژه‌ای را نزد ایرانیان پیدا می‌کند و پیروان بسیاری داشته است.

رئیس پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری تصریح کرد: بقعه شیخ صفی در زمان ایلخانیان توسط پسرش صدرالدین موسی در محل کنونی ساخته می‌شود و به ویژه با توجه به فعالیت‌هایی که انجام می‌دهد بسیار قابل توجه می‌شود و از زمان صدرالدین موسی خاندان صفوی به سمت فعالیت‌های سیاسی و مذهبی می‌روند و نقش قابل توجهی را در ایران دارند. 

او خاطرنشان کرد: ایران در دورانی که خاندان صفویه فعالیت خود را آغاز کردند دچار از هم پاشیدگی شده بود و هرکسی در هرنقطه از ایران ادعای پادشاهی می‌کرد که به پشتوانه این خاندان شاه اسماعیل صفوی در سنین بسیاری جوانی توانست ایران را یکپارچه کند. 

زارعی اضافه کرد: شخصیت شاه اسماعیل صفوی در خاندانی در اردبیل و به پشتوانه تاریخی این خاندان شکل می‌گیرد و بقعه شیخ صفی از یک مکان مذهبی به یک مکان مذهبی سیاسی تبدیل می‌شود. 

رئیس پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری با اشاره به اینکه پادشاهان صفوی توجه ویژه‌ای به احیای هنر ایران، حفظ همه هنرها و تداوم آن به دوره‌های بعدی داشته‌اند، گفت: خاندان صفوی در حوزه‌های مختلف مانند معماری، شهرسازی، هنرهای مختلف مانند هنر سفال‌گری، فرش‌بافی، نقاشی، مینیاتور، تربیت معماران بزرگ، و همه هنرهای موجود در آن زمان خدمت بزرگی به ایران می‌کند و ما دوران درخشان شهرسازی و معماری را در آن دوران داریم.