به مناسبت ۱۵ اردیبهشت ماه؛
سمفونی گل و بلبل در قلب تاریخ ایران/ روزی برای ستایش شهر راز، شیراز
بوی خوش بهارنارنج، زمزمههای راز آلود در کوچه پس کوچههای قهر و آشتی، سرمستی و سرخوشی غزلهای حافظ و پند و اندرز نهان در سخنان سعدی هر فردی را به یاد شیراز، شهر راز میاندازد. و چه نامگذاری نیکویی است ۱۵ اردیبهشت، روز شیراز.
، شیراز تنها یک نقطه بر جغرافیای ایران نیست، شیراز یک فرهنگ، یک سبک زندگی و قطعهای از بهشت است که در قلب ایران جا خوش کرده است. ۱۵ اردیبهشت میانه بهار، زمانی که عطر بهارنارنج کوچه پسکوچههای این شهر را مست میکند در تقویم به نام شیراز ثبت شده است، شهری که آن را شهر راز، دارالعلم و برج اولیاء مینامند.
خوشا شیراز و وضع بیمثالش / خداوند نگه دار از زوالش
به شیراز آی و فیض روح قدسی / بجوی از مردم صاحب کمالش
۱. سومین حرم اهلبیت (ع)، نگین مذهبی جنوب
شیراز برای ارادتمندان به خاندان عصمت و طهارت، با نام مقدس حضرت احمد بن موسی (ع) شناخته میشود، آستان مقدس شاهچراغ به عنوان سومین حرم اهلبیت در ایران، قطب مذهبی و معنوی جنوب کشور است که با کاشیکاریها و آینهکاریهای بینظیرش آرامبخش جان زائران و مجاوران است.

۲. شکوه پادشاهی، از تختجمشید تا ارگ کریمخان
تاریخ شیراز با ریشههای کهن ایران گره خورده است، از سویی همسایگی با تختجمشید و پاسارگاد یادآور شکوه هخامنشیان است و از سوی دیگر این شهر در دوره اسلامی بهویژه در عصر زندیه به اوج جلال خود رسید. کریمخان زند که خود را وکیلاالرعایا مینامید با بنای مجموعه ارگ، بازار و مسجد وکیل روحی تازه به پیکره این شهر دمید که هنوز پس از قرنها زنده و پویاست.
۳. حافظ و سعدی، مهد ادب و جهانینشینان شعر
مگر میشود از شیراز گفت و نامی از شیخ اجل و لسانالغیب نبرد؟ سعدی با گلستان و بوستانش درس اخلاق و جهاندیدگی میدهد و حافظ با تفالی بر دیوانش گره از دلهای خسته میگشاید و شیراز شهر شاعرانی است که مرزهای جغرافیایی را درنوردیدهاند و امروز مقبره آنها (حافظیه و سعدیه) زیارتگاه اهل دل از سراسر جهان است.

۴. جغرافیای سبز و آبوهوای چهارفصل
شیراز در دشت میانکوهی زاگرس واقع شده و به دلیل باغهای انبوهش همچون باغ ارم (ثبت جهانی یونسکو)، باغ دلگشا و باغ نارنجستان قوام به شهر گل و بلبل شهره است. اردیبهشت شیراز قطعهای از بهشت است، زمانی که نه از گرمای تابستان خبری هست و نه از سوز زمستان؛ فقط عطر نارنج است و نسیم خنک.
۵. لهجه شیرین و مهماننوازی بیمرز
خلقوخوی مردم شیراز خود یکی از جاذبههای گردشگری این شهر است. مردمی خونگرم، باحوصله و مهماننواز که با لهجهای شیرین و کشدار هر مسافری را نمکگیر میکنند. ضرب المثلها و اصطلاحات خاص شیرازی نشان از روحیه شاد و بیغش این مردم دارد.
۶. از سالاد شیرازی تا فالوده و بهارنارنج
سفره شیرازیها رنگین و اشتهابرانگیز است. از کلمپلو مخصوص که با سبزیهای معطر طبخ میشود تا فالوده شیرازی که در کنار عرقیات ناب (بیدمشک و نسترن) خنکای روح است. مسقطی لاری، یوخه و صنایعدستی ظریفی مثل خاتمکاری و قلمزنی بهترین سوغاتیهایی است که میتوان از بازار وکیل به یادگار برد.

۷. چهرههای نامی، از سینما تا سکوی قهرمانی
شیراز مهد پرورش نخبگان در تمام عرصههاست. در دنیای هنر نامهایی چون امین تارخ (پدر بازیگری ایران)، گوهر خیراندیش، مهدی فقیه و ... درخشانند. در دنیای ورزش نیز امروز نام هادی چوپان معروف به گرگ پارسی به عنوان قهرمان مستر المپیا، نام شیراز را در جهان طنینانداز کرده است. همچنین قهرمانانی چون امید نوروزی در کشتی افتخارآفرینان این دیار بودهاند.
۸. جاهای دیدنی که باید دید
در سفر به شیراز، نباید از زیباییهای خیرهکننده مسجد نصیرالملک (مسجد صورتی) با رقص نورهای رنگیاش، عمارت کلاه فرنگی، دروازه قرآن، دریاچه مهارلو و ... غافل شد. هر گوشه از این شهر رازی برای گفتن دارد.
سخن پایانی
شیراز تنها یک شهر نیست یک احساس است. ۱۵ اردیبهشت ماه، بهانهای است تا دوباره به یاد آوریم که ایران چه گوهری در صدف جنوب خود دارد. روز شیراز روز ستایش زیبایی، هنر، معنویت و اصالت ایرانی است.


ارسال نظر