، محمد کبیری درپیام خود آورده است: روز معلم و روز کارگر را در شرایطی گرامی می‌داریم که در میانه آتش جنگ، از بسیاری از کار‌های روزمرهٔ خود نیز غافل مانده‌ایم. در گیرودار نبرد و تهدیدها، آنچه را که هر روز ساده و بی‌دردسر می‌نمود، به فراموشی سپردیم؛ اما نباید از پاس‌داشت این دو روز ارزشمند به سادگی عبور کنیم. این روزها، از آنِ کسانی است که آیندهٔ ایران را می‌سازند؛ آینده‌ای که بر پایهٔ «دانش» و «تلاش» استوار است.

گرامی می‌داریم روز معلمانی را که نه یک روز، که در تمام روز‌های سخت، حتی از راه دور و بی‌چشمداشت، به رسالت علم‌آموزی و دانش‌افزایی خویش پایبند ماندند. گرامی می‌داریم روز آن معلمان دیروز و امروز را که الفبای زندگی و الفبای دانایی را به ما آموختند. گرامی می‌داریم روز کارگرانی را که حتی در ایامی که واسطه جنگ ادارات تعطیل بودند، چرخ تولید را یک لحظه متوقف نکردند.

دست کسانی را می‌بوسیم که زیر باران حملات وحشیانهٔ دشمن، همچنان بر عهد و تعهد خود استوار ماندند. گرامی می‌داریم روز آن معلم که کلاس درس نداشت، اما به هر طریق ممکن، شاگردانش را گرد می‌آورد و از نور دانش، تاریکی جهل را می‌زدود.

بوسه می‌زنیم بر دستان پرچین کارگری که از بمباران بیرحمانهٔ آمریکا و اسرائیل هراسی به خود راه نداد و دست از تلاش و تولید نکشید. بوسه می‌زنیم بر آن کالایی که تاریخ ساختش درست در دل دو ماه آتش و فولاد رقم خورده است؛ کالایی که نشان می‌دهد ایران برای ساخته شدن و برای قدرتمندتر شدن، به گرامی‌داشت چنین روز‌هایی و چنین مردمانی نیاز دارد.

با گرامیداشت مقام شامخ معلمان و کارگران زحمت‌کش، قدردان زحمات این بزرگ مردان و زنان بی ادعای سرزمینمان هستیم.