، گزارش تازه‌ای از وال‌استریت ژورنال نشان می‌دهد که آسیب‌های وارد شده به تأسیسات نفتی خلیج‌فارس به اندازه‌ای گسترده است که حتی با بازگشایی تنگه هرمز و توقف درگیری‌ها، بازگشت کامل تولید نفت در این منطقه یک روند طولانی و زمان‌بر خواهد بود.

در این گزارش تأکید شده است که مشکل تنها محدود به بمباران تأسیسات نیست؛ بلکه تعطیلی شتاب‌زده هزاران حلقه چاه نفت در روزهای ابتدایی جنگ، اکنون راه‌اندازی دوباره آنها را پیچیده و کند کرده است. روند فعال‌سازی مجدد چاه‌ها، تجهیزات انتقال، واحدهای فرآورش و بازگرداندن نیروی انسانی متخصص، نیازمند زمان و منابع قابل توجه است.

کارشناسان انرژی می‌گویند انتظار بازگشت سریع بازار نفت به شرایط پیش از جنگ، واقع‌بینانه نیست. راسل هاردی، مدیرعامل شرکت ویتول، در این گزارش اعلام کرده است بخش بزرگی از زیرساخت‌های نفتی منطقه از مدار خارج شده و احیای آنها در کوتاه‌مدت امکان‌پذیر نیست.

تحلیلگران بانک گلدمن ساکس نیز هشدار داده‌اند که هرچه انسداد تنگه هرمز طولانی‌تر شود، روند بازگشت تولید نفت، کندتر و هزینه‌برتر خواهد شد.

بر اساس داده‌های ارائه‌شده، عراق بیشترین خسارت را در میان تولیدکنندگان منطقه متحمل شده است. تولید نفت این کشور از حدود ۴.۹ میلیون بشکه در روز پیش از جنگ، به ۱.۶ میلیون بشکه کاهش یافته است. علاوه بر نبود ناوگان نفتکش مستقل، مشکلات امنیتی، جابه‌جایی نیروهای کار و محدودیت‌های مالی، روند تعمیر و راه‌اندازی مجدد چاه‌ها را دشوارتر کرده است.

برخی چاه‌های قدیمی عراق با افت فشار یا گرفتگی روبه‌رو هستند و تنها به‌تدریج قابل فعال‌سازی‌اند. در مواردی نیز بازگشایی چاه‌ها باعث افزایش حجم گاز همراه و کاهش تولید نفت می‌شود که مدیریت آن هزینه‌های بیشتری تحمیل می‌کند.

در این گزارش اشاره شده است که حدود ۲۰ درصد از ظرفیت تولید نفت منطقه ـ به‌ویژه در عراق و کویت ـ ممکن است در کوتاه‌مدت نتواند به سطح پیش از جنگ بازگردد، هرچند برخی میادین دیگر ظرف چند هفته قابلیت احیا دارند.

وال‌استریت ژورنال در پایان تأکید کرده که بازار جهانی نفت در فضایی از عدم قطعیت قرار دارد و تا زمانی که مشکلات فنی، عملیاتی و حمل‌ونقل در منطقه حل نشود، حجم واقعی عرضه نفت به بازار مشخص نخواهد بود.