، همزمان با تداوم جنگ افروزی آمریکا و رژیم اشغالگر قدس علیه ایران و دفاع جانانه کشورمان و البته تنبیه متجاوزان از سوی ایران٬ شاهد دو تحول معنادار در سیاست جهانی نیز هستیم. 

در وهله نخست به عینه می بینیم که روابط بین آمریکا و اروپا با محوریت جنگ ایران به شدت سرد شده است و دول اروپایی با توجه به ناکامی های آمریکا به صراحت می گویند که در جنگ ایران مداخله نمی کنند و البته که تاکید دارند با زور نمی توان تنگه هرمز را باز کرد و نیاز به هماهنگی با تهران است. 

در نقطه مقابل ترامپ هم ضمن ابراز ناامیدی از اروپا تهدید می کند که بعید نیست کشورش را از سازمان ناتو بیرون بکشد و موجب فروپاشی آن شود. تقریبا اغلب شرکای اصلی آمریکا در اروپا نظیر انگلیس و فرانسه و آلمان صراحتا گفته اند که در هیچ اقدام نظامی علیه ایران مشارکت نمی کنند. موضوعی که یک شوک بزرگ برای آمریکا است. 

نکته دوم اینکه از همین حالا بسیاری می گویند که هرگونه جنگ افروزی در سال های آتی علیه ایران به یک مسأله کاملا بعید تبدیل شده است. در واقع هزینه های این جنگ در ابعاد مختلف برای جهان به قدری بالا بوده و البته که جهانیان نیز به قدری از این مسأله آسیب دیده و ترسیده اند که بعید است در آینده شاهد تجاوزی دیگر به ایران حداقل در سال های آتی باشیم. 

در این چهارچوب همگان به نوعی اقرار می کنند که ایران به یک قدرت درخور توجه در صحنه بین المللی توجه شده که نباید به فکر حذف آن بود بلکه برعکس باید تعامل با آن را در اولویت قرار داد. نگرشی که حتی همین حالا در بسیار از کشورها شکل گرفته است. از این منظر٬ جنگ رمضان و برکت خون شهدا تا حد زیادی موجب ارتقا موقعیت بین المللی ایران شده است. کافی است توجه داشته باشیم که اکنون در غرب کمتر کسی خریدار تبلیغات ترامپیست ها است اما اغلب افراد تاکید دارند که ایران را باید پیروز نبرد جاری دانست. 

به طور کلی آنچه واضح است٬ ایران با توجه به بنیان های داخلی قدرت خود در حال ایجاد نظمی جدید است که در قالب آن بیراه نیست اگر بگوییم کشورمان وارد بلوک قدرت های برتر دنیا شده است. موضوعی که موجب پیشرفت ایران در ابعاد مختلف در سالها و دهه های آتی خواهد شد.