، تقریبا اغلب ناظران و تحلیلگران عرصه سیاست بین الملل اجماع نظر دارند که ایران در جنگ افروزی کنونی رژیم اشغالگر قدس و آمریکا علیه خود توانسته به خوبی از خودش دفاع کند و البته که تا حد زیادی نیز متجاوزان را تنبیه می کند. 

اینکه می بینیم ترامپ در باز کردن تنگه هرمز به بن بست خورده و یا صهیونیست ها زیر آتش حملات موشکی و پهپادی ایران دچار فرسایش شده اند و البته که بازارهای جهانی نیز در نتیجه جنگ کنونی به شدت متلاطم شده؛ همه و همه ناشی از قدرتی هستند که ایران در عرصه میدانی آن را به نمایش گذاشته است. 

با این همه نکته اصلی که در جریان جنگ جاری خودنمایی می کند این است که ایران عملا خود را در جایگاه یک بازیگر ابرقدرت در محیط بین المللی تثبیت کرده است. قدرتی که آمریکا و اسراییل و متحدانشان به هیچ عنوان حریف آن نمی شوند. 

در این زمینه ایران حداقل دو نکته را به اثبات رسانده است. 

اول اینکه این کشور به نحو موثری از تاکتیکهای جنگ نامتقارن در نبرد با دشمنان استفاده می کند. این موضوع سبب شده تا ایران به دشمنان خود که از پیشرفته ترین امکانات سود می برند ضربات مهلک و کشنده ای را تحمیل کند. 

به طور خاص می توان به پهپادهای ایرانی اشاره کرد که علی رغم اینکه با هزینه ای پایین تولید می شوند اما خسارات سنگینی را به دشمنان وارد می کنند. در حوزه موشکی نیز ایران موشک های پیشرفته خود را به مراتب ارزان تر از ادوات پدافندی دشمنان تولید می کند. موضوعی که امکان جنگ فرسایشی و طولانی مدت را برای ایران فراهم می کند. این معادله همان‌قدر که برای ایران قدرت ساز است برای دشمنان یک کابوس بزرگ است. 

نکته دوم اینکه نه دولت آمریکا و نه رژیم صهیونیستی پس از چهار هفته جنگ با ایران نمی توانند ادعای این را داشته باشند که کشورمان را در حوزه های امنیتی و یا سیاسی و اجتماعی شکست داده اند. به بیان دیگر؛ قدرت ایران صرفا بنیه نظامی ندارد و عقبه اجتماعی و سیاسی قابل توجهی هم دارد.

این همان چیزی است که موجب شده تا در پشت جبهه های جنگ هم ایران بازیگری به شدت قدرتمند باشد. معادله ای که در عرصه میدانی حامل دستاوردهای قابل توجهی برای کشورمان است و اثبات می کند که ایران به معنای واقعی کلمه یک ابرقدرت است.