، گلرخسار صفی‌آوا، شاعر مطرح تاجیکستان در واکنش به حمله نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران،  با مردم ایران همدردی کرد و نوشت: «با ملّت شریف و شجاع ایران در این فاجعه بشری عرض همدردی عمیق داریم. خاک کهن‌بنیاد، آریانای بزرگ، هزاران بار پاره-پاره شده‌ و جمع آمده است. این جمع‌آوری «شاهنامه» تا امروز در این خاک ادامه‌ دارد. دردا و دریغا که «شهنامه» نوی بشر، آغاز می‌شود - از درد و فغان و فاجعه، امّا با قلم دور و زمان، خدای ناکرده، خواننده‌ای نخواهد داشت.

از خاکِ درد بالا شدن سبزه‌های بهار امسال، ما را امیدوار می‌کند که دیگر نه جنگ خواهد بود، نه پرخاش، نه بیگانگی، نه قتل و نه کُشتار.

وقتی که بشر، ایران می‌گوید پیش از همه، بنیاد تاریخ انسان را به یاد می‌آرد. آریانای بزرگ پابرجاست. ما مردم هم‌زبان و هم‌فرهنگ، بر آنیم که دعاهایی عارفانه، مادرانه، خواهرانه و دخترانه ما مستجاب می‌گردد و آریانا چون پیشین ‌آباد خواهد شد.

من همچون یک خواننده عاشق شعر فارسی تاجیکی دری، بر آن باورم که تا «شاهنامه» و «مثنوی» هست، هیچ مرگی نمی‌تواند به بنیاد فرهنگ ما صدمه زند. این روزها هم می‌گذرد. ایران، ایران می‌ماند - برای ما و تمام جهان. روح قربانیان شاد، ایران بزرگ جاودانه ‌آباد باد!

در چنین روزهای فاجعه‌ساز همه باید از خویش پرسند: ایران چه گنه دارد؟

کبریتِ سیاهِ دهر

تَه‌سوزی که دارد.

بر سوختن عالم

خورشید نگه دارد.

از دل زدن آهو

کفتار فرح دارد.

سهراب چرا میرد؟

تهمینه چرا گِرید؟

گهواره مهر و شعر -

ایران چه گنه دارد؟!

از تاریخ دنیا پرس

از زند و اوستا پرس

از حافظ و مولا پرس!

هم از خود و از ما پرس

ایران چه گنه دارد؟!

سهراب پدرکُشته

در خون خود آغشته

هر پشته پُر از کُشته

«شهنامه» ننوشته

ایران چه گنه دارد؟!

سیاره‌ی داد ایران

ذات همه زاد ایران

جان در تنِ جان ایران

صدپاره مباد ایران!!!

ایران چه گنه دارد؟!!

با اظهار همدردی عمیق، گلرخسار»