،حجت‌الاسلام والمسلمین سید حسن خمینی، تولیت حرم مطهر امام خمینی(ره)، در هشتمین آیین نکوداشت مقام و منزلت حضرت خدیجه کبری(س) اظهار کرد: اولین کسی که به پیامبر اکرم(ص) ایمان آورد، حضرت خدیجه کبری(س) بود.

وی با اشاره به لحظات آغازین بعثت پیامبر اسلام(ص) افزود: پس از آنکه پیامبر(ص) با جبرئیل مواجه شدند، خشیت الهی وجود مبارک ایشان را فرا گرفت. در آن شرایط، نخستین کسی که به ایشان دلداری داد، شهود ایشان را تأیید کرد و اطمینان داد که این تجربه، حق و درست است، همسر بزرگوارشان حضرت خدیجه(س) بود. 

سید حسن خمینی ادامه داد: به نظر می‌رسد ریشه این همراهی و اطمینان‌بخشی، ایمان پیشینی حضرت خدیجه(س) به پیامبر(ص) باشد؛ به این معنا که ایشان پیش از اعلام رسمی رسالت نیز به صداقت و مقام معنوی پیامبر باور و ایمان داشتند.

تولیت حرم امام خمینی(ره) با تبیین مفهوم ایمان در قرآن کریم تصریح کرد: ایمان امری قلبی است که باید در درون انسان پدید آید. همه تصویرسازی‌هایی که قرآن کریم از قیامت ارائه می‌دهد، برای بیدار کردن همین ایمان درونی است.

وی با اشاره به توصیف‌های قرآن از حوادث روز قیامت گفت: قرآن از روزی سخن می‌گوید که آسمان شکافته می‌شود، ستارگان فرو می‌ریزند، خورشید خاموش می‌شود و همه روابط دگرگون می‌گردد. در آن روز، اگر انسان بتواند هر آنچه در اختیار دارد را برای نجات خود فدیه دهد، چنین خواهد کرد، اما دیگر راه بازگشتی وجود ندارد.

سید حسن خمینی با بیان اینکه تصویرسازی‌های قرآن درباره قیامت تکان‌دهنده و هشداردهنده است، افزود: قرآن می‌فرماید کسانی که نامه اعمالشان به دست راستشان داده می‌شود، با اطمینان می‌گویند که یقین داشتند سرانجام نیکویی در انتظارشان است و به بهشت راه می‌یابند؛ اما در مقابل، هنگامی که کارنامه کافران به آنان داده می‌شود، با حسرت می‌گویند ای کاش کار ما پایان یافته بود، اما خطاب می‌رسد که چنین نیست و آنان به سوی آتش برده می‌شوند.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به تجربه نسل نخست انقلاب اسلامی گفت: نسل اول انقلاب، خوبی‌ها را دیدند و به آن دل بستند. اگر شما خوب باشید، مردم نیز خوب می‌شوند؛ چرا که تأثیر رفتار بیش از گفتار است.

تولیت حرم امام خمینی(ره) با نقل جمله‌ای از سید روح‌الله خمینی(ره) که در مدرسه دارالشفا نقش بسته است، خاطرنشان کرد: «رفتار استاد درس می‌دهد، نه گفتار او.» این جمله بیانگر آن است که اثرگذاری حقیقی از مسیر عمل و سلوک فردی می‌گذرد، نه صرفاً از راه سخن.

وی در پایان تأکید کرد: برای حضرت خدیجه کبری(س) و همچنین امیرالمؤمنین علی(ع)، شخص پیامبر اکرم(ص) خود «حجت بالغه» بود؛ یعنی حقیقت وجودی و سیره ایشان به تنهایی برای ایمان‌آوردن و استواری در مسیر حق کفایت می‌کرد.