، توجه داشته باشید که رفع فیلترینگ یک فرآیند یک روزه نیست و نیاز به تغییر زیرساخت و قوانین وضع شده دارد. به همین دلیل خرید و فروش فیلترشکن در سایه در حال انجام است و ما احتمال رفع فیلترینگ سکوهای ارتباطی را بسیار کم می‌دانیم.

رفع فیلترینگ یوتیوب در سال 1404

اولین پلتفرمی که رفع فیلتر خواهد شد، یوتیوب می‌باشد. چرا که این پلتفرم کاربران بسیار زیادی دارد و از همه مهم‌تر محتوای آموزشی و فنی آن برای همه جذاب است. لازم به ذکر است که رفع فیلترینگ یوتیوب زمانی انجام خواهد شد، برخی از مخالفین آن در جلسات مناظره دولت شرکت کنند و رای به رفع فیلتر آن بدهند. چرا که مخالفین هر پلتفرم متفاوت است و نظرات و دلایل آن ها نیز متفاوت است. خوشبختانه از یوتیوب از معدود پلتفرم‌هایی است که نهادهای امنیتی نسبت به آن نظر منفی ندارند. به نظر میرسد که در سال 1405 فیلترینگ یوتیوب انجام شود، اما در 2 ماه پایانی امکان رفع فیلترینگ یوتیوب کمتر از 10 درصد است.

رفع فیلترینگ تلگرام در سال 1404

رفع فیلترینگ تلگرام در مجلس مورد نقد و بررسی قرار گرفته است و تلاش بر این است که این پلتفرم به شرط قبول قوانین ایران رفع فیلتر گردد. بر اساس تحقیقات ما چنین انتخابی احتمال بسیار کم دارد، چرا که طیف اصولگرا نسبت به رفع فیلتر تلگرام مواضع بسیار سخت و جدی دارند و خواهان فیلتر این پلتفرم می‌باشند. در واقعیت و بر اساس تحقیقات ما رفع فیلترینگ تلگرام به دلایل بسیار زیادی در حال حاضر ممکن نخواهد بود. اگرچه که اخبار ضد و نقیض مبنی بر رفع فیلترینگ آن وجود دارد، اما در عمل می‌توان گفت که چنین اتفاقی نخواهد افتاد. چرا که برخی از قوانین ایران برخلاف حریم خصوصی کاربران است و تلگرام آن ها را نخواهد پذیرفت.

رفع فیلترینگ اینستاگرام در سال 1404

شاید آخرین پلتفرمی که بتوان نسبت به رفع فیلترینگ آن امید داشت، اینستاگرام است. این پلتفرم موافقان و مخالفان بسیار زیادی دارد و در جناح‌های سیاسی مختلف نسبت به آن اخبار متناقضی مطرح می‌شود. برخی از اصلاح طلبان اذعان دارند که اینستاگرام به دلیل فعالیت آنلاین شاپ‌ها یک گزینه بسیار جذاب است و افراد می‌توانند به صورت آزاد از آن استفاده کنند. گروهی دیگر به این موضوع معتقدند که اینستاگرام به دلیل ترویج فساد یک گزینه نامناسب و غیرمعقول است. در مورد اینستاگرام و مزایا و معایب آن جلسات بسیار زیادی در هیئت دولت برقرار است، اما هنوز به جمع بندی در مورد این پلتفرم نرسیدند.

سیم کارت سفید چیست و چگونه فیلترینگ را دور میزند؟

سیم کارت سفید به سیم کارت‌هایی گفته می‌شود که بدون هیچ محدودیتی به اینترنت بین الملل دسترسی دارند. این مدل سیم کارت‌ها به خرید و فروش فیلترشکن نیاز ندارند، چرا که همه چیز برای آن ها باز است. پس از آنکه ایلان ماسک آپدیت جدید پلتفرم ایکس ارائه کرد، لوکیشن برخی از اکانت‌های وابسته به حکومت ایران لو رفت. در چنین حالتی مشخص شد، چه افرادی که مخالف و موافق فیلترینگ بودند از سیم کارت‌های سفید استفاده می‌کردند. این مدل سیم کارت‌های سفید به درخواست خود افراد فعال شده است.

در ابتداء گردشگران خارجی، خبرنگاران و همچنین فعالین سیاسی به سیم کارت سفید دسترسی داشتند. اما به مرور زمان تعداد سیم کارت‌های سفید افزایش پیدا کرد و افراد بسیار زیادی به آن دسترسی پیدا کردند. همین موضوع موجب نارضایتی مردم شده است و آن ها نیز خواهان رفع فیلترینگ پلتفرم های مختلف بودند. البته رئیس جمهور در آذر ماه 1404 دستور داده است که تمامی سیم کارت‌های سفید غیرفعال شوند و افراد برای دسترسی به اینترنت بین الملل مجبور به استفاده از فیلترشکن باشند. بر اساس تحقیقات ما بیش از 50 هزار سیم کارت سفید برای مسئولین و هیئت دولت فعال شده است.

چرا فیلترینگ سکوهای ارتباطی تمام نمی‌شود؟

دلایل بسیار زیادی وجود دارد که فیلترینگ پایان پیدا نمی‌کند که از مهمترین دلایل آن موارد زیر می‌باشد. در صورتی که دولت بتواند تمامی پارامترهای زیر را مدیریت کند و نهادهای امنیتی را راضی به رفع فیلترینگ کند، شما نیز می‌توانید بدون هیچ چالشی از اینترنت بین الملل استفاده کنید.

مافیای فیلترینگ و کاسبان فیلترشکن

بیایید تعارف را کنار بگذاریم؛ وقتی برای اتصال به یک سرور V2Ray یا تمدید اشتراک ماهانه، هزینه‌ای به ظاهر کمی پرداخت می‌کنید، در حال تغذیه یک اقتصاد زیرزمینی چند هزار میلیاردی هستید. بسیاری از کاربران این روزها حس می‌کنند که اینترنت را دو بار می‌خرند، یکبار از اپراتور و بار دوم از فروشندگان ناشناسی که درگاه‌های کارت‌ به ‌کارت‌شان همیشه فعال است. تا زمانی که این "گردش مالی شیرین" وجود دارد، خاموش کردن ماشین فیلترینگ به معنای خشکاندن ریشه درآمد گروهی است که نفوذ زیادی در لایه‌های تصمیم گیری دارند. به همین دلیل، برخلاف شعارهای انتخاباتی اصلاح ‌طلبان یا ادعاهای امنیتی اصولگرایان، دکمه رفع فیلتر فشرده نمی‌شود؛ چون فیلترینگ برای مردم هزینه است، اما برای کاسبانش تبدیل به یک صنعت پرسود شده که حاضر نیستند مشتریان اجباری خود را از دست بدهند.

دعوای جناح‌های سیاسی

 دولت‌ معمولاً توپ را در زمین «کار گروه تعیین مصادیق» یا «شورای عالی فضای مجازی» می‌اندازند و ادعا می‌کنند که قدرت اجرایی کافی برای رفع فیلتر را ندارند. این پاس ‌کاریِ مسئولیت باعث شده مردم احساس کنند وسط یک دعوای زرگری گیر افتاده است؛ جایی که همه از فیلترینگ ناله‌ می‌کنند، اما در عمل هیچ‌ کس حاضر نیست هزینه سیاسی باز کردن فضای مجازی را بپردازد و همه ترجیح می‌دهند وضعیت فعلی، یعنی «فیلترینگ کج‌دار و مریز» ادامه یابد.

در سمت دیگر ماجرا، جناح اصولگرا و طیف‌های تندروتر قرار دارند که اینترنت جهانی را نه فرصت اقتصادی، بلکه «اسب تروای نفوذ فرهنگی» می‌دانند. برای این گروه، بستن اینستاگرام و واتس‌اپ یک پیروزی ایدئولوژیک محسوب می‌شود و مدام با کلید واژه‌هایی مثل «ولنگاری مجازی» یا «صیانت»، به دولت فشار می‌آورند. مشکل اصلی اینجاست که زورِ نگاه امنیتی این جناح، معمولاً بر نگاه اقتصادی و توسعه‌ محور جناح اصلاح طلب یا همان دولت وفاق می‌چربد. نتیجه این کشمکش سیاسی این است که حتی اگر وزیر ارتباطات بخواهد کیفیت را بهبود دهد، با سدی از فشارهای سیاسی و پرونده ‌سازی‌ها مواجه می‌شود. 

نگرانی نهادهای امنیتی

ریشه اصلی فیلترینگ اینترنت، تفاوت نگاهی است که بین کاربران و نهادهای امنیتی وجود دارد. در حالی که من و شما تلگرام را ابزاری برای دانلود فیلم یا خواندن اخبار می‌بینیم و واتساپ برایمان صرفاً راهی برای تماس تصویری با خانواده است، برای سیستم امنیتی، این اپلیکیشن‌ها تحریک کننده مردم برای اعتراضات مختلف است. تجربه وقایع سال‌های گذشته به آن‌ها ثابت کرده که کنترل کف خیابان بسیار ساده‌تر از کنترل یک کانال تلگرامی با چند میلیون عضو یا یک پیج اینستاگرامی است. آن‌ها می‌دانند که در پلتفرم‌هایی مثل اینستاگرام، یک استوری ساده می‌تواند در عرض چند دقیقه، هزاران نفر را در یک نقطه خاصِ شهر جمع کند یا هشتگی را ترند کند که تمام روایت‌های رسمی رسانه‌ها را بشوید و ببرد

رقابت پلتفرم‌های بومی و اجبار مردم به کوچ به آن ها

سیاست‌ گذار تصور می‌کرد اگر اینستاگرام و تلگرام را فیلتر کند، مردم چاره‌ای جز استفاده از روبیکا ، بله و ایتا ندارند. اما این استراتژی در عمل با شکست مواجه شد. کاربر ایرانی ثابت کرد حاضر است رنج پیدا کردن پروکسی سالم و هزینه خرید فیلتر شکن را به جان بخرد، اما «کوچ اجباری» را نپذیرد. چرا؟ چون رقابت بین بنز و پراید است؛ پلتفرم‌های داخلی با وجود تزریق وام‌های میلیاردی و سرورهای رایگان، غالباً پوسته‌های کپی ‌برداری شده  از نسخه‌های قدیمی تلگرام هستند که نه زیر ساختشان کشش ترافیک میلیونی را دارد و نه رابط کاربری‌شان حس احترام به مخاطب را منتقل می‌کند.

از باگ‌های فنی و کُندی سرعت آپلود که بگذریم، سد اصلی «دیوار بی‌اعتمادی» است. مردم فضای پلتفرم‌های بومی را امن نمی‌دانند و همیشه این حس را دارند که نهادهای امنیتی در حال خواندنِ دایرکت‌هایشان است. این ترس باعث شده کسب ‌و کارها (آنلاین ‌شاپ‌ها) ریسک نکنند؛ آن‌ها می‌دانند که مشتری برای دیدنِ کاتالوگ لباس یا خرید دوره آموزشی، حوصله‌ی نصب یک اپلیکیشنِ دولتیِ دیگر را ندارد.

سخن پایانی

با توجه به شرایط موجود نمی‌توان امید چندانی به رفع فیلترینگ داشت. اگر دولت وفاق بتواند با تمامی تضادهای موجود مقابله کند و رفع فیلترینگ را به دنبال داشته باشد، می‌توان گفت که بزرگترین اتفاق برای ما ایرانیان رخ داده است. واقعیت جامعه این است که نباید منتظر یک "معجزه ناگهانی" باشیم. کلافِ فیلترینگ آنچنان با منافع اقتصادی کاسبان فیلترشکن و ترس‌های امنیتی جناح‌های سیاسی گره خورده که بعید است با تغییر یک دولت یا صرفاً چند سخنرانی، همه‌ چیز به حالت عادی سال‌های قبل برگردد.

این مطلب یک خبر آگهی است و خبرگزاری موج  در محتوای آن هیچ نظری ندارد.