، نشریه «آسیا تایمز» در مقاله‌ای با اشاره به سیاست‌های واشنگتن علیه تهران نوشت: تحرکات نظامی آمریکا در خلیج فارس بیش از آنکه نشانه آمادگی برای جنگ باشد، در چارچوب شرایطی پرریسک و مرتبط با نگرانی از بی‌ ثباتی در بازار انرژی و رقابت راهبردی فرسایشی آمریکا با چین قابل ارزیابی است.

این نشریه هنگ‌کنگی تصریح کرد: گزارش‌هایی درباره افزایش حضور نیروی دریایی ایالات متحده در خلیج فارس، گمانه‌ زنی‌هایی را درباره آمادگی واشنگتن برای جنگی دیگر در آسیای غربی مطرح کرده است، اما آنچه در عمل رخ می‌دهد بیشتر به یک سیاست بازدارندگی پرریسک شباهت دارد تا آمادگی برای جنگ.

آسیا تایمز با اشاره به سابقه سیاسی دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا نوشت: جذابیت انتخاباتی وی در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۴ بر وعده پایان دادن به «جنگ‌های ابدی» و پرهیز از مداخلات پرهزینه خارجی استوار بوده است.

این نشریه تاکید دارد: ایران نمونه بارز جنگی است که هرگونه درگیری با آن طولانی و پرهزینه خواهد شد و دستیابی به پیروزی قاطع در آن بسیار دشوار خواهد بود؛ موضوعی که با منطق روایت سیاست خارجی ترامپ در تضاد قرار می‌گیرد.

آسیا تایمز همچنین تاکید کرد: مقایسه تهران با بغداد در سال ۲۰۰۳ گمراه‌کننده است، زیرا ایران بزرگ‌ تر، پرجمعیت‌ تر و منسجم‌ تر است و از نظر نظامی برای یک رویارویی طولانی‌مدت آماده‌تر خواهد بود.

این نشریه در ادامه گزارش خود عنوان کرد: تجربه عراق و افغانستان هشداردهنده است و نشان می‌دهد این دو جنگ با احتساب هزینه‌های بلندمدت بین شش تا هشت تریلیون دلار برای آمریکا هزینه داشته‌اند و درگیری‌ها دهه‌ها طول کشیده و بارها از برآوردهای اولیه فراتر رفته‌اند؛ بنابراین جنگ احتمالی با ایران به احتمال زیاد حتی پرهزینه‌تر خواهد بود.

 فشار نظامی علیه ایران نتیجه معکوس دارد

آسیا تایمز افزود: هزینه فرصت این درگیری‌ها نیز قابل توجه است و در حالی که آمریکا درگیر عملیات‌های فرسایشی بوده، قدرت‌هایی مانند چین و هند بر توسعه زیرساخت، فناوری و رشد اقتصادی بلندمدت تمرکز کرده‌اند.

این رسانه هنگ‌کنگی تصریح می‌کند: رقابت جهانی نه فقط نظامی، بلکه فناورانه و اقتصادی از جمله هوش مصنوعی، تولیدات پیشرفته و فناوری‌های راهبردی است و یک درگیری پایدار در آسیای غربی می‌تواند منابع آمریکا را در زمانی که نیازمند تمرکز راهبردی است، تضعیف کند.

آسیا تایمز در بخش دیگری از این گزارش تاکید کرد: از نظر سیاسی نیز فشار نظامی می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد و تهدید خارجی می‌تواند انسجام داخلی در ایران را تقویت کند.

این نشریه در پایان با اشاره به خطر تشدید ناخواسته تنش‌ها نوشت: بزرگترین خطر نه در تصمیم آگاهانه برای جنگ، بلکه در محاسبه اشتباه و تشدید ناخواسته تنش‌هاست و اجتناب از این مسیر نیازمند خویشتن‌داری و دیپلماسی است.