فاطمه‌سادات اسماعیلی  روان‌شناس، در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری موج با اشاره به حضور مستند «ترانس‌کشی» در جشنواره مردمی فیلم عمار اظهار داشت:  این فیلم به موضوع افراد ترنس در جامعه ایران می‌پردازد؛ موضوعی که در سال‌های اخیر میان نوجوانان و خانواده‌ها بیشتر دیده می‌شود اما همچنان با محدودیت‌های زیادی برای بیان و طرح اجتماعی مواجه است. 

وی در خصوص اهمیت پرداختن به این مسئله افزود: در جامعه کنونی ما، بسیاری از کودکان و نوجوانان با چالش هویت جنسی روبه‌رو هستند و متأسفانه در کنار پزشکان متخصص، افرادی هم وجود دارند که بدون دانش و صلاحیت علمی، در این زمینه مداخله می‌کنند و باعث سردرگمی و آسیب‌های روانی در این بچه‌ها می‌شوند. مستند ترانس‌کشی توانسته بخشی از این ناگفته‌ها و واقعیت‌های تلخ را بازتاب دهد. 

اسماعیلی با بیان اینکه این اثر مستند علاوه بر بار آموزشی، وجه روشنگرانه‌ای دارد و  با جسارت موضوعی را مطرح کرده که تا پیش از این، کمتر اجازه بازگو شدن در فضای عمومی داشته است، عنوان کرد:  بزرگ‌ترین دستاورد این مستند آن است که امکان گفت‌وگو را درباره مسئله‌ای واقعی و انسانی فراهم می‌کند. وقتی که چنین مستندهایی ساخته و اکران می‌شوند، خانواده‌ها، جامعه پزشکی و حتی سیاست‌گذاران اجتماعی بیش از پیش با عمق مسئله آشنا می‌شوند.

این روان‌شناس با تاکید بر نقش جشنواره «عمار» در ایجاد فضای گفت‌وگو میان مردم و هنرمندان گفت:  یکی از امتیازهای مهم جشنواره عمار این است که برخلاف جشنواره‌های صرفاً هنری یا تخصصی، ارتباط مستقیم با مخاطبان عام برقرار می‌کند. آثار در این جشنواره معمولاً در شهرها و مناطق مختلف، حتی جایی که سینما یا امکانات فرهنگی زیادی وجود ندارد، نمایش داده می‌شوند. همین ویژگی به آشنایی و درک عمومی از موضوعات حساس اجتماعی، مثل هویت جنسیتی، کمک می‌کند. 

وی درباره تأثیر این تصویرسازی اجتماعی توضیح داد:  وقتی موضوعی مانند ترنس بودن در قالب هنر و مستند به جامعه معرفی می‌شود، مخاطب عام از حالت قضاوت یا ترس خارج شده و وارد مرحله شناخت می‌شود. این آگاهی تأثیر مستقیم بر کاهش انگ اجتماعی و بهبود رویکرد خانواده‌ها دارد؛ چرا که آگاهی اولین گام برای درک و کمک واقعی به این افراد است.  

اسماعیلی در پایان با اشاره به جایگاه جشنواره عمار در انعکاس مسائل مردمی گفت:  این رویداد هنری از دل دغدغه‌های مردم برآمده و برخاسته از نگاه اجتماعی بدنه جامعه است. وقتی مستندسازان روی چنین موضوعاتی تمرکز می‌کنند، نه فقط در سطح هنری بلکه در سطح فرهنگی باعث ارتقاء سطح آگاهی عمومی می‌شوند. امیدوارم آثاری مثل ‘ترانس‌کشی’ بتوانند به باز شدن فضای گفت‌وگو درباره واقعیت‌های انسانی و اجتماعی کمک کنند و امید و شناخت را جایگزین سکوت و پیش‌داوری کنند.