، «توماس فریدمن»، ستون‌نویس «نیویورک تایمز»‌ با ذکر اینکه خشونت‌ها در مینیاپولیس آمریکا و نوار غزه در فلسطین اشغالی بر مبنای الگوها و انگیزه‌های مشترک ۲ رهبر خشونت‌طلب در صدر دولت آمریکا و کابینه رژیم صهیونیستی اعمال می‌شوند، به بررسی تشابه نگران‌کننده بین صحنه‌های خشونت در مینیاپولیس آمریکا و غزه می‌پردازد.

او با اشاره به تحولات مینه‌سوتا، کرانه باختری و غزه و مقایسه تصاویر شلیک مامور اداره مهاجرت و گمرک از فاصله نزدیک به صورت رنه گود در مینیاپولیس، شلیک‌های پی در پی مأموران فدرال به الکس جفری پِرِتی، پرستار بخش مراقبت‌های ویژه با ویدیوی حملات جدید اسرائیل به غزه که باعث کشته شدن چندین فلسطینی از جمله سه روزنامه‌نگار فلسطینی در غزه شد می‌نویسد: این جریان‌ها اشتراکات بیش از حد تصوری دارند. محرک همه آنها رهبران وحشتناکی هستند که راه‌حل‌های آسان و خشونت‌آمیز را به سختی کار به روی حل مساله از طریق مذاکره ترجیح می‌دهند. از نظر این رهبران رویکرد اعمال «مشت آهنین» بهترین راه برای کسب پیروزی در انتخابات بعدی پیش روی آنها است؛ ترامپ چشم به انتخابات میاندوره‌ای سال ۲۰۲۶ دارد در حالی که انتظار می‌رود بنیامین نتانیاهو هم برای برگزاری انتخابات پارلمانی درخواست بدهد.»

فریدمن با اشاره به نکته مشترک خشونت‌ها در غزه و مینیاپولیس مبنی بر اینکه سربازان سرکوبگر در هر ۲ جا با زدن ماسک صورتهایشان را پنهان می‌کنند، معتقد است: مردم زمانی که دنبال انجام کار بدی باشند، نمی‌خواهند دوربین‌ها صورتشان را ضبط کنند پس ماسک می‌زنند. حال چرا باید نیروهای امنیت داخلی آمریکا، که وظیفه دفاع از قانون اساسی و حاکمیت قانون را بر عهده دارند، احساس نیاز به پنهان کردن هویت خود کنند؟»

او با هشدار به کریستی نوئم، وزیر امنیت داخلی آمریکا می پرسد: شما چه چیزی را پنهان می‌کنید؟»

فریدمن در ادامه آورده است: رنه گود و پِرِتی تماشاچی اعتراضات و در تلاش برای دفاع از کسان دیگری بودند اما هر ۲ نفر به داخل آشوب کشیده شده و مامورانی که هرگز نباید ماشه سلاحشان را بکشند از فاصله نزدیک به سمت آنها شلیک کردند. با این وجود تیم ترامپ تاکید دارد که گناهی متوجه ماموران اداره مهاجرت و گمرک آمریکا نیست، اما شما به این روش نمی‌توانید برای عملیات دولتتان به منظور سرکوب مهاجران غیرقانونی و استرداد آنها مشروعیت کسب کنید.»