، امینه محمد معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در نشست شورای امنیت که به بررسی وضعیت ناامنی غذایی جهانی اختصاص داشت، هشدار داد: بحران قحطی در غزه و سودان به مرحله‌ای ویرانگر رسیده و گرسنگی در حال تبدیل شدن به ابزار جنگ است.

وی افزود: در سودان خشونت مداوم باعث تداوم قحطی در مناطق دارفور و کردفان شده و در غزه، جایی که قحطی رسمی در ماه اوت تأیید شد، وضعیت همچنان بحرانی است. میلیون‌ها نفر در کشورهای دیگری همچون هائیتی، یمن، ساحل و جمهوری دموکراتیک کنگو نیز در چرخه معیوب گرسنگی و درگیری گرفتار مانده‌اند.

محمد تصریح کرد: جنگ و گرسنگی دو تصویر از یک واقعیت هستند و زمانی که مردم گرسنه‌اند، نه صلحی وجود دارد و نه امنیتی که دوام بیاورد. او خطاب به اعضای شورای امنیت تأکید کرد که وظیفه این شورا حفظ صلح و امنیت بین‌المللی است و جایی که گرسنگی حاکم می‌شود، بی‌ثباتی هم اجتناب‌ناپذیر است.

بر اساس گزارش سازمان ملل، ۱۴ کانون از ۱۶ نقطه بحران گرسنگی جهان تحت تأثیر درگیری‌های مسلحانه قرار دارند و شمار افراد دچار گرسنگی حاد در سال گذشته به ۲۹۵ میلیون نفر رسید؛ رقمی که نسبت به سال پیش ۱۴ میلیون نفر افزایش یافته است. به گفته این مقام ارشد، کسانی که گرسنگی فاجعه‌بار را تجربه می‌کنند، اکنون بیش از دو برابر شده‌اند و به ۱.۹ میلیون نفر رسیده‌اند.

وی افزود: جنگ در اروپا نیز با مختل کردن صادرات غلات، موجی از بحران غذایی را به سراسر آفریقا، آمریکای لاتین و آسیا فرستاد و تورم بازارها را افزایش داد. وقتی سیستم‌های غذایی هدف حمله قرار می‌گیرند، اثرات آن جهانی خواهد بود. محمد هشدار داد که غذا در غزه و مناطق جنگی دیگر از طریق تاکتیک‌های عمدی گرسنگی به سلاح تبدیل شده و این اقدام نقض آشکار قوانین بشردوستانه بین‌المللی است.

معاون دبیرکل سازمان ملل با اشاره به هزینه‌های نظامی جهان گفت: در طول دهه گذشته ۲۱.۹ تریلیون دلار برای مقاصد نظامی صرف شده است، در حالی که پایان دادن به گرسنگی تا سال ۲۰۳۰ تنها به ۹۳ میلیارد دلار در سال نیاز دارد. به باور او، تغییرات اقلیمی نیز این بحران را با سرعتی مرگبار تشدید کرده و محدودیت‌های دسترسی بشردوستانه در سودان و غزه حتی در شرایط قحطی نیز ادامه دارد.

وی یادآور شد که قطعنامه‌های ۲۴۱۷ و ۲۵۷۳ شورای امنیت در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۱ گرسنگی را به عنوان روش جنگ محکوم کرده و خواستار تأمین دسترسی آزاد بشردوستانه شده‌اند، اما اجرای این اصول هنوز به نتیجه نرسیده است.

محمد در پایان تأکید کرد: آتش‌بس و وقفه‌های انسانی راهبردی برای صیانت از سیستم‌های غذایی هستند. زمانی که طرف‌های درگیر به جای استفاده از انکار یا محاصره، دسترسی بشردوستانه را تسهیل کنند، امکان بازسازی اعتماد و شکل‌گیری مسیر صلح پایدار فراهم می‌شود.