، مارینا لویتسکا نویسنده بریتانیایی - اوکراینی و چهره برجسته ادبیات مهاجرت، در سن ۷۹ سالگی درگذشت. وی یکی از شاخص‌ترین نویسندگان طنز اجتماعی در دو دهه اخیر بود که با نگاهی انسانی و واقع‌گرا به زندگی پناهندگان اروپای شرقی در بریتانیا شهرت جهانی یافت.

وی متولد سال ۱۹۴۶ در اردوگاه پناهندگان تحت مدیریت بریتانیا در شهر کیل آلمان بود. خانواده‌اش که در دوران جنگ جهانی دوم از اوکراین به آلمان انتقال یافته بودند، پس از جنگ به انگلستان مهاجرت کردند و در آنجا زندگی تازه‌ای آغاز نمودند.

لویتسکا پیش از ورود به دنیای نویسندگی، در دانشگاه شفیلد هالم به تدریس مطالعات رسانه مشغول بود. شرکت در کلاس نویسندگی خلاق در همین دانشگاه موجب شد دست‌نوشته‌ای را کامل کند که بعدها به رمانی پرفروش تبدیل شد؛ «تاریخچه تراکتورها به اوکراینی»، اثری که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد و به‌سرعت به یکی از پدیده‌های ادبی دهه بدل گشت.

این رمان طنزی تلخ از تنش‌های خانوادگی، تضاد فرهنگی نسل‌های مهاجر و بازتابی از ریشه‌های اوکراینی نویسنده بود. داستان درباره پدری سالخورده و مخترع است که با زنی جوان ازدواج می‌کند و فرزندانش را به مبارزه‌ای ناخواسته می‌کشاند.

موفقیت این اثر سبب شد لویتسکا به فهرست نهایی جایزه بوکر و جایزه اورنج برای داستان راه یابد و عناوین معتبر دیگری همچون بولینگر وودهاوس را نیز کسب کند.

وی در ادامه مسیر ادبی خود رمان‌های متعددی منتشر کرد، از جمله «دو کاروان» (۲۰۰۷)، «ما همه از چسب ساخته شده‌ایم» (۲۰۰۹)، «حیوانات مختلف، زنده و مرده» (۲۰۱۲)، «میراث لوبتکین» (۲۰۱۶) و «خوب، بد و کمی احمق» (۲۰۲۰).

بیل همیلتون، نماینده ادبی او، در توضیح ویژگی‌های شخصیتی وی گفت: مارینا با نخستین رمان خود، طنز منحصر‌به‌فرد و روحیه عدالت‌خواه خود را به جهان معرفی کرد؛ همان روحیه‌ای که تا پایان عمر در آثارش جاری بود.

جولیت آنان، ویراستار آثارش در بریتانیا، نیز وی را نویسنده‌ای کم‌نظیر و صادق در برخورد با واقعیت‌های مهاجرت، فقر و امید انسانی دانست و تاکید کرد که آثار او همچون سندی از زندگی نسل‌های آوارگان در اروپا باقی خواهد ماند.

لویتسکا تا واپسین روزهای زندگی خود فعال ماند و در مصاحبه‌هایش بارها تأکید کرده بود که مهاجرت را نه فقدان وطن، بلکه فرصتی برای بازتعریف هویت می‌داند.

او اکنون با مجموعه‌ای از رمان‌ها که میان طنز، انسان‌دوستی و نقد اجتماعی تعادل برقرار کرده‌اند، در حافظه ادبیات معاصر جهان باقی خواهد ماند.