، در مرکز توانبخشی حضرت ابوالفضل(ع)، کودکانی با معلولیت‌های مختلف، تحت مراقبت فرشتگانی قرار دارند که بی‌هیچ ادعایی، با کمترین حقوق، اما دلی سرشار از محبت، صبح را به شب می‌دوزند. اینجا هر پتو که روزانه شسته می‌شود، هر تمرین گفتاردرمانی، هر ماساژ فیزیوتراپی، و هر لحظه‌ی کاردرمانی، بوی زندگی می‌دهد. مددکاران این مرکز نه کارمند، بلکه مادران دوم این کودکان‌اند.

تمام این مجموعه، از صفر تا صد، با همت خیرین و همراهی چهره‌های خوش‌نام شهر اداره می‌شود؛ کسانی که دست در دست هم داده‌اند تا این بچه‌ها تنها نمانند.

در ادامه، بازدید از خانه سالمندان مهر تابان نیز انجام شد؛ جایی که پیرزنان مهربانی زندگی می‌کنند که یک عمر عطر دستپخت‌شان در کوچه‌ها پیچیده بود. زنانی که اکنون در آستانه غروب زندگی، چشم‌به‌راه اندکی توجه و نوازش‌اند. مادری بی‌فرزند که از سر بی کسی به آنجا پناه برده  و دیگری با دست‌های لرزانش روی فرشی ساده، لیف و جوراب می‌بافد، گویی هنوز دلش می‌خواهد برای کسی مادری کند.

در این بازدید، طاهره رزاق‌پور، مدیرکل بهزیستی استان اردبیل، همراه با مدیرکل امور اجتماعی استانداری و مدیرکل امور زنان و خانواده، از فعالیت‌های حمایتی گسترده این اداره‌کل سخن گفت.

وی اعلام کرد: سالانه بیش از ۱۰۰ هزار نفر در استان اردبیل از خدمات مستقیم و غیرمستقیم بهزیستی بهره‌مند می‌شوند؛ از مستمری‌های ماهانه برای ۲۸ هزار نفر تا خدمات روانشناسی، گفتاردرمانی، فیزیوتراپی، توانبخشی و بازتوانی در بیش از ۷۰ مرکز تخصصی.

رزاق‌پور تأکید کرد که سازمان بهزیستی با رویکرد خانواده‌محور و محله‌محور به دنبال آن است که حتی افراد دارای معلولیت نیز از کانون گرم خانه جدا نشوند و خدمات به‌جای نگهداری شبانه‌روزی، به شکل روزانه و حمایتی ارائه شود.

او از اشتغال‌زایی برای جامعه هدف نیز گفت: فقط در هفته بهزیستی، ۲۷۸ طرح خوداشتغالی به بهره‌برداری رسیده که ۷۹ مورد آن در نمین بوده و موجی از امید را در دل جامعه هدف به جریان انداخته است.

رزاق‌پور ادامه داد: کارفرمایانی که افراد دارای معلولیت را استخدام کنند، از ۳۰ سال حمایت بیمه‌ای سازمان برخوردار می‌شوند و تسهیلات خویش‌فرمایی نیز با بهره‌های کم در اختیار متقاضیان قرار می‌گیرد.

در پایان، مدیرکل بهزیستی استان اردبیل تأکید کرد: هدف ما تنها خدمت نیست؛ ما می‌خواهیم قلب‌ها را بیدار کنیم. می‌خواهیم جامعه را نسبت به حضور این عزیزان حساس‌تر و دلسوزتر کنیم؛ تا هیچ فرزندی بی‌صدا نماند، هیچ مادری تنها نخوابد، و هیچ پدری با اندوه نان شب، به آینده فرزندش نگاه نکند.