، دور دوم مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا با محوریت پرونده اتمی تهران، به تازگی در رُم پایتخت ایتالیا برگزار شد. مذاکراتی که بسیاری جو پیرامون آن را مثبت توصیف کرده‌اند و البته که ایران و آمریکا خبر داده اند که گروه های کارشناسی دو کشور با میانجی‌گری عمان، بحث‌ها را دنبال خواهند کرد تا در دور سوم، دیپلمات های ارشد ایران و آمریکا، بار دیگر به میز مذاکرات بازگردند و روند مذاکره را پی گیرند. از این رو، به نظر می رسد که مذاکرات گروه های کارشناسی ایران و آمریکا، به طور خاص معطوف به ۲ مساله مهم و راهبردی باشد.

اول اینکه ایران در قالب هر توافقی، همانطور که پیشتر هم اعلام کرده، تعطیلی غنی سازی اورانیوم توسط خود را یک خط قرمز تعریف کرده است. البته که غنی سازی حق طبیعی و مشروع ایران است و کسی نمی تواند کشورمان را از آن محروم کند. این در حالی است که اخیرا در چندین نوبت مقام های ارشد آمریکایی گفته اند که ایران باید به کل غنی سازی اورانیوم در خاک خود را تعطیل کند.

البته که عده ای از تحلیلگران نیز می گویند این موضع واقعی واشینگتن نیست و دولت آمریکا برای راضی کردن منتقدان داخلی و خارجی خود دست به ایراد مواضعی از این نوع می زند. از این رو، بحث در مورد سطح غنی سازی اورانیوم توسط ایران و تلاش های ایران برای حفظ ساختار غنی سازی اش و کاهش آن به سطح حداقلی 3.67 درصد در ازای دریافت برخی امتیازات، از جمله مهمترین موضوعات کارشناسی است که در تیم های مذاکراتی ایران و آمریکا در مورد آن به بحث خواهند نشست.

نکته دوم اینکه آمریکایی ها به شدت دنبال این هستند تا ذخایر اورانیوم با غنای بالای ایران از کشورمان خارج شود. در این رابطه نیز تهران به دنبال تضمین های معتبر از آمریکا است که به هر گونه توافق تازه ای مثل دوره قبلی حضور ترامپ در قدرت، پشت پا نزند. از این رو، اخذ تضمین های معتبر والبته طرح دیدگاه های ایران در مورد قابلیت ماندن ذخایره اورانیوم غنی شده با خلوص بالای ایران در خاک کشورمان و در عوض، نظارت بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی بر آن، اصلی ترین دستورکارهایی هستند که طرف ایرانی در مذاکرات کارشناسی با طرف آمریکایی روی آن تاکید دارد و البته که مباحث و طرح های مختلف در این رابطه چکش‌کاری خواهند شد.

آنچه واضح است این نکته می باشد که سرعت مذاکرات بالاست و اگر اراده سیاسی جدی به ویژه در طرف آمریکایی وجود داشته باشد، خیلی زود امکان حصول توافق وجود دارد. توافقی که می تواند بسیاری از روندهای سیاسی و راهبردی در خاورمیانه را تغییر دهد.