، شهر تاریخی حریره به شماره ۱۸۸۶ در فهرست آثار ملی کشور ثبت گردیده است. حریره در سالهای رونق خود به عنوان نقطه مرکزی در مسیر راه آبی ابریشم، محل اصلی مبادلات تجاری بین غرب و شرق بوده است. یک بندر شهر تجاری باشکوه و ثروتمند که از قرن چهارم تا اواسط قرن دهم هجری قمری، چون نگینی درخشان در خلیج فارس پذیرای تجار و جهانگردان از جای جای پهنه گیتی بوده است.

گسترده پستی و بلندی ها و خرابه‌های کهن شهر حریره حدود ۱۲۰ هکتـــــــــــــار وســــــــعت دارد. این وســعت بازگوکننده جمعیت کثیر ساکن بومی و مهاجر است.

آن چه امروز از این شهر بر جای مانده حجم عظیمی از معماری شهری مدفون در زیر خاک است. برخی از صاحب نظران این شهر را تنها بافت سالم ایلخانی موجود می دانند. کاوش های باستان شناسی از سال ۱۳۷۰ به صورت ناپیوسته و محدود در این شهر تاریخی انجام شده اند و تا به امروز منجر به کشف بناهای مختلفی از جمله مسجد، حمام، بخشی از کارگاه شیشه گری، بندرگاه و عمارت اعیانی شده است.

مجموعه شهر تاریخی حریره شامل عمارت اعیانی، حمام تاریخی، مسجد جامع، کارگاه شیشه گری، مجموعه بندرگاهی شهر حریره، تونل و چاه های دست کند بندرگاه، کارگاه  تهیه شیره ی خرما می باشد که مجموعه درخت سبز و آب انبار سنتی با این محوطه تاریخی همجوار هستند.

راه اندازی پژوهشکده میراث فرهنگی و موزه حریره جهت پر رنگ کردن نقش محوطه تاریخی و تبدیل آن به عنوان پایگاه میراث فرهنگی و گردشگری، قدمی مثبت در جهت ثبت آن در فهرست جهانی یونسکو  بوده است.