، "ولادیمیر زلنسکی" رئیس جمهور اوکراین جمعه گذشته در سفری عازم آمریکا شد و با دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در کاخ سفید دیدار و گفتگو کرد. پیش از برگزاری این ملاقات، طرف آمریکایی برای اوکراینی ها روشن کرده بود که رئیس جمهور اوکراین در سفر به آمریکا باید قراردادی را به امضا برساند که بر پایه آن، آمریکا امکان استخراج و بهره برداری از منابع معدنی غنی اوکراین را داشته باشد.

آمریکایی ها معتقدند که اوکراین در بحبوحه جنگ خود با روسیه بیش از 300 میلیارد دلار از منابع آمریکا را هدر داده و اکنون باید این مبلغ را به این کشور بازگرداند. جالب اینکه طرف آمریکایی تاکید کرده بود که اگر زیلنسکی نمی خواهد این توافق را امضا کند بهتر است به آمریکا نیاید! با این همه، در بحبوحه دیدار زیلنسکی با ترامپ، صحنه های عجیب و معناداری به ثبت رسید.

این دیدار که توسط دوربین های رسانه های مختلف ثبت می شد شاهد حملات بی‌ادبانه و تحقیرآمیز ترامپ و معاونش به زیلنسکی و اوکراین بود. ترامپ در بخشی از صحبت های خود به زیلنسکی گفت که تو در جایگاهی نیستی که به آمریکا بگویی چه‌کاری باید بکند یا نه. معاون وی نیز به زیلنسکی گفت که آیا تاکنون یکبار از ما به خاطر کمک هایی که به کشورت کردیم تشکر کرده‌ای؟ ترامپ به قدری بد و توهین آمیز با زیلنسکی برخورد کرد که این مساله سیلی از انتقادات اروپایی ها را از رئیس جمهور آمریکا به دنبال داشته است. با این همه، این رویداد حامل دو پیام معنادار است.

اول اینکه جهانیان اکنون محسوس‌تر از هر زمان دیگری می بینند که عاقبت تکیه کردن و اعتماد کردن به وعده های ترامپ و ترامپیست ها چیست. حداقل اوکراین که چیزی جز تحقیر برداشت نکرد و اکنون از یک سو باید به تصرف بخش هایی از سرزمین خود از طرف روسها تن بدهد و از سوی دیگر، کنترل منابع معدنی غنی خود را نیز به آمریکا واگذار کند. بعد از پایان جنگ اوکراین نیز سال ها طول خواهد کشید تا اوکراین بار دیگر به معنای واقعی کلمه روپا شود و بتواند رشد کند.

نکته دوم اینکه ترامپ به عینی‌ترین وجه ممکن نشان داد تا چه اندازه ایده‌آل های مطرح شده از سوی نظام حکمرانی آمریکا در قهقرا و رو به سقوط هستند. آمریکایی ها سال هایِ سال خود را به عنوان یگانه تکیه گاه جهان در نظر می گرفتند و سعی در القای این پیام به جهانیان داشتند که کلید رستگاری و موفقیت آن ها در حمایت از واشینگتن از آن ها است.

با این حال، اکنون جهان به عینه می بیند که آمریکا با دستان خود یک کشور و ملت را قربانی کرد و در نهایت نیز با وقاحت تمام به دنبال چپاول و غارت این کشور است. این است سرانجام اعتماد کردن به وعده های پوچ آمریکایی ها. موضوعی که می تواند عبرت خوبی برای دیگر ملت های جهان باشد.