«حق‌مان بود که امروز برای فینال آماده می‌شدیم اما دست ما به جام نرسید و آن بخشی که از بخت و اقبال جداست بر گردن من است. امیدوارم عذرخواهی من را بپذیرید.

نمایش ما در بیشتر مسابقات چنان برای مردم دلگرم‌کننده بود که قضاوت‌ها با توجه به تجربیات قبلی از انتظار ناکامی برابر بزرگان آسیا به قهرمانی در آسیا تغییر کرد.

ما قهرمان نشدیم اما برای همه بازی کردیم؛ چه آنهایی که دوستمان داشتند؛ چه آنها که نه؛ که بالاخره روزی دلشان را رو به تیم ملی باز خواهند کرد که همه این خود ماییم. ایران عزیز تا پای جان برای تو بود. این تیم بازخواهد گشت.»