، پل شهرستان که با نامهای پل حسین و جی نیز خوانده می شود ،با ۱۰۵ متر طول،۵/۵ متر عرض وبا ۱۳ دهنه،کهن ترین پل بر روی زاینده رود به شمار می رود بگونه ای که پیشینه بنای آن به دوران ساسانیان باز می گردد.

لکن در ادوار مختلف مرمت های اساسی بر روی آن صورت پذیرفته  والحاقاتی نیز  به آن افزوده شده است.

در جبهه شمالی این پل بنایی به نام گمرکخانه مربوط به دوران دیالمه وسلجوقیان( سده های چهارم تا ششم هجری قمری) جهت نظارت بر تردد مردم و کاروانیان بنا شده بود.

بی تردید بخشی از شاخه اصلی جاده کهن ابریشم که بیش از ۴ هزارسال ارتباط اقتصادی و تمدنی جهان شرق و غرب را برقرار می ساخت از ایران وبه ویژه اصفهان عبور می کرد به گونه ایی که شاخه ای از این جاده از طریق این پل به مناطقی همچون یزد و کرمان واز آن طریق به سواحل نیلگون خلیج فارس راه می یافت .

گفتنی است؛ ایرانیان از دوران باستان و سپس در دوران اسلامی از عواید گمرکی در مسیر این جاده بزرگ برای آبادانی کشور بهره می بردند.