دکتر محمودرضا امینی- خبرگزاری موج، انتظار میرفت و میرود کنش مدیریتی آقای رئیسی در جایگاه ریاست جمهوری با رؤسای جمهور قبلی تفاوت فاحش داشته باشد. حداقل در موضوعاتی که خودشان وعده داده اند و همچنان قول هایی می دهند از جمله نقد گذشته به جای گزارش کار در دولتشان جای ندارد.

رئیس جمهور مدیری است که میخواهد و باید ضمانت اداره کشور و پیشرفت آن را با همه ناکاستی ها انجام دهد و اشراف کافی نسبت به کمبودها و نبودها داشته باشد اما:

"باید تحولات داخلی و خارجی را به نحوی شناخته و تدابیر خود را بر این مبنا به دولت ابلاغ نماید"

و تحول در باورهای عمومی و نسل جوان و انتظارات آنها واقعیتی اجتناب پذیر است.

دوران نسلی و تاریخی حال کشور نشان از گذار و تحولات روحی و رفتاری است. شاید نسل جدید بدلیل گسترش عرصه تبادلات اطلاعات و یا به عبارتی هجوم بمباران اطلاعات متأسفانه کمتر به تقیدات و باورهای عرفانی و اخلاقی توجه دارند ولی به قانون و قرار به عنوان خط یا شاخص تعیین کننده توجه دارد از اینرو بیشتر مطالباتشان بر محور قول ها و وعده ها و بایدها و نبایدهای قانونی آنهم بدلیل وعده قانون است و با همین شاخص مطالبه و اعتراض می نمایند.

در این رابطه حکمرانی و مدیریت دولت با اقتضا و با دقت و نیز با توجه به تحول نسلی و باورها از یک سو و ظرفیت های انجام نشده قانون اساسی و سایر قوانین باشد.

واقعیت این است که انتظار می رود هر چه رئیس جمهور در سفرها و دیدارها وعده میدهد را به اضافه سایر وعده های قبلی و قانونی باید به اجرا درآورد و باید باور کرد در هر وعده ای رئیس جمهور عملا یقه خود را به دست مردم نسل پرشور جوانان میدهد در این شرایط شاید بهتر باشد بایدها و نبایدهایی که براساس اطلاعات دقیق بدست می‌آید و حتی در سفرها و دیدارها ملاحظه می شود رئیس جمهور آنها را به هیئت دولت و همکاران خود ابلاغ کند و عملاً یقه مسئولین را به دست مردم دهد و خود وی یقه گیری مسئولین خود در راستای مطالبات و اقدامات باشد، به این ترتیب رئیس جمهور حرف برای گفتن و مطالبه کردن و نظارت و یقه گیری بیشتری دارد و همکاران وی مجبور به تلاش مضاعف خواهند شد.