ابراهیم قهوه‌ چی‌ زاده مستندساز-خبرگزاری موج؛ همانطور که مطلعید در جامعه متکثر ایرانی، ساخت برنامه های تلوزیونی سرگرم کننده، دشوار و متقاعد ساختن حداکثری مخاطبان پای تلوزیون کار راحتی نیست.

البته که تهیه کنندگان همواره تلاش می کنند عنصر صمیمیت، فرم برنامه های آنان باشد، ولی در کشور ما به واسطه ملاحظات فرهنگی و تربیتی که وجود دارد، برنامه‌سازان ما به نسبت بیشتر از سایر شبکه‌های ماهواره‌ای ناچار به مراعات و اعمال محدودیت های مختلف‌اند.

در این میان اما مسابقه خانه ی ما با همان ایده ساده و جذاب خود، به فصل یازدهم خود رسیده است، این مرتبه به شهر قم سفر می کنیم و با سه خانواده پنج نفره قمی همراه می‌شویم.

روال مسابقه بدین صورت هست که خانواده ها به مدت یک ماه در محدودیت مالی یعنی حداکثر سقف پرداخت کارت بانکی قرار دارند و آنها باید در این مدت تمام هزینه های خود را با همکاری یکدیگر مدیریت کنند، همین جا چالش بین والدین و فرزندان شروع می‌شود و پیروزی با خانواده‌ای است که کمتر در حالت انفعال قرار می‌گیرد و کامیابی با خانواده ای است که روح همکاری جمعی در آن‌ها نیرومندتر است. در نهایت آنها تصمیم می‌گیرند با ایده‌های مختلف و خلاقیت های نوآورانه دنیای بهتری را برای خود و دیگران بسازند و دیگر اینکه آنها در این مدت می توانند با استفاده از امکانات و ارتباطات مختلفی که با دوستان و آشنایان خویش دارند، برای خود درآمدی هم ایجاد کنند.

در این مسابقه، به جای اینکه خانواد ها در فضای استودیو با هم به رقابت بپردازند، این بار این ما هستیم که به خانه آنها می رویم و تلاش و همکاری اعضا ی خانواده را برای رسیدن به بهترین نتیجه مشاهده می کنیم.

برای نگارنده بخش جذاب تر این مجموعه حضور یک خانواده طلبه در این رقابت است. همانگونه که می‌دانیم، خانواده های جامعه ایرانی به جهت بافت سنتی و به دلایل مختلف تاریخی و آیینی، کمتر اهل جلوه بوده و همین باعث شده تا ما به طور حداقلی با جزییات زندگی برخی اقشار، مثل خانواده های طلبه کمتر آشنا باشیم، ولی حالا به بهانه این رقابت و به واسطه دوربین، با این خانواده با نشاط نیز همراه هستیم.

این مسابقه جدای از ایده ساده و جذابی که دارد، از فرم ساده ای نیز بهره برده است. دوربین با اینکه در نهاد خانه شرکت کنندگان حضور دارد اما با اعضای خانواده ها خوب تعامل دارد، مودب است و حد و حدود خود را به خوبی می‌داند، نکته مهم، راحت بودن و صمیمی بودن اعضای خانواده ها با دوربین است که نشان دهنده کارگردانی خوب این مجموعه است.

برنامه «خانه ما» ادعای بزرگی نمی‌کند، ساده و صمیمی با ریتم تپنده ای که دارد، مخاطب را نزدیک یک ساعت متوجه و همراه خود نگه می دارد و راوی این مسابقه نیز به جای ایفای نقش کله سخنگو، درست در جاهایی که حضور او ضرورت دارد با کلامی متین و لطیفه گو به توصیف فضا و حال و هوای شرکت کنندگان می پردازد.

نکته پایانی اینکه تجربه به ما ثابت کرده در زمانه زندگی با چالش ها و تهدید ها، خانواده مهمترین جان پناه اعضای خانوده است و ما یکبار دیگر به بهانه این مسابقه بیشتر یاد می‌گیریم که همه چیز در «خانه ی ما» است.

فروردین 1401

ابراهیم قهوه‌چی‌زاده مستندساز