ناحله الجسم یعنی نحیف و دل شکسته میری

جوونی اما مادرِ پیری بهونه ی سفر می گیری

باکیه العین یعنی بارون غصه ها می باره

چشای مادر ما تاره

دیگه علی شده بیچاره

منهده الرکن یعنی توون برات نمونده بانو

کی قلبتو سوزونده بانو کی بالتو شکونده بانو

معصبه الرأس یعنی بستی سری رو که پرِ درده

رنگِ رخِ تو مادر زرده توو کوچه کی جسارت کرده

جوری لگد خوردی که نمی تونی بلند شی از جات

جای غلافه رو بازوهات داری میری کنارِ بابات

هیچ کسی ای وای من نگفت تو کوچه به اون کافر 

نزن زن رو جلوی شوهر

بمیره زینبت ای مادر

یازهرا

بی تو زندگیمون جز دلواپسی نیست

آره درک عشقت کار هر کسی نیست

با سر بریده تو چی گفتی آقا

که تا دنیا دنیاست سرمونه بالا

اونی که حسینی توی زندگیش نیست

حتی عاشقیش هم یه دروغی بیش نیست

یه دروغی بیش نیست

حسین حسین حسین .....

من و اربعین و حرم یه ساقی

موکب و دهین و چاییه عراقی

به خدا شهادت همه نیت ماست

یا حسینمونه که هویت ماست

که هویت ماست

بنت امیر المومنینه

نور آسمون و زمینه

نجف تا کربلا مشایه

ذکر زوار اربعینه

آب حیات ای برات عتبات

سوارمون کن تو کشتی نجات 

کوه کرمه رقیه سادات

جان دلمه رقیه سادات

بعد حرم امام حسینه

عشقم حرم رقیه سادات

الحق این بانوی مظلومه

معنی نفس المهمومه

مثل مادر بزرگش زهرا

خانومه خانومه خانومه

سیدتی فاطمه مرحمتی

ملیکه ی دنیا و آخرتی

کابوس عدو رقیه سادات

هر لحظه بگو رقیه سادات

دنیا زیر پاشه وقتی میره

رو دوش عمو رقیه سادات

صاحب انفاس قدسی است

نوه ی زهرای مرضیه است

هر کی که با رقیه باشه

شک نکن که زندگیش بیمه است

سرورمه همه جا یاورمه

منم رقیه اسم دخترمه

سیدتی فاطمه مرحمتی

ملیکه ی دنیا و آخرتی