به گزارش خبرگزاری موج؛ وقتی می گوییم انتظارات زیادی نباید از این فوتبال داشته باشیم پر بیراه نگفته ایم. برای بالا رفتن در فوتبال باید ابتدا به زیرساخت های آن توجه کنیم.خارج از فضای سخت افزاری و نرم افزاری ضمنا باید توسعه فوتبال را هم در نظر گرفت. تیم ملی شاید تبلور قدرت و نمایندگی فوتبال هر کشوری باشد اما زیرگروه این تیم ملی برای موفقیت حتما بسط و گسترش لیگ های آن کشور است. پس تا اینجا می توان گفت لیگ برتر و قوی بودن آن پشتیبان اصلی فوتبال یک کشور و تیم ملی آن است. اما همین لیگ برتر احتیاج به خط تولیدهایی به عنوان مولد دارد که برای باکیفیت بودن احتیاج به آن دارد. لیگ یک در حقیقت یکی از این خط تولیدها است که اتفاقا باید به آن بیشتر از این پرداخته شود چه از بعد مادی و معنوی آن. چرا که کیفیت لیگ یک در حقیقت یعنی پشتیبانی از لیگ برتر. شاید با اغماض بتوان گفت که لیگ یک فوتبال ما و عرض اندام در آن برای یک باشگاه کار بسیار دشواری است به مراتب سخت تر از لیگ برتر و موفقیت های آن.این نکته را می توان از تمام مربیان و بازیکنان شاغل در این سطح فوتبال پرسید و به آن رسید.

آشفته بازار لیگ یک

اما توضیحات اجمالی برای لیگ یک در بالا فقط شمه ای از اهمیت لیگ های پایین تر و تاثیر آن در کلان فوتبال دارد. اما حالا که عملا در پیش فصل این مسابقات قرار داریم و احتمالا تیم ها باید برای آماده سازی فصل پیش رو آماده شوند خبرهای ناگواری از آنها به گوش می رسد.

اوضاع عجیب و ظاهرا سخت مالی نفس های این لیگ را به شماره انداخته و هر روز بیشتر از روز قبل خبرهایی در مورد فروش تیم ها به گوش می رسد. فرقی هم نمی کند این تیم ها چه جایگاهی در فصل گذشته داشته اند و یا چه عقبه فوتبالی دارد. اما ظاهرا این اتفاق در حال افتادن است به این اسامی دقت کنید

استقلال خوزستان همان تیمی که قهرمانی لیگ برتر را هم در کارنامه دارد و به لیگ یک سقوط کرده و در فصل قبل تا سه هفته به پایان روی کاغذ با اگر و اما شانس صعود داشت.

قشقایی شیراز هم یکی از آن تیم هایی است که با برد پرسپولیس در جام حذفی چند سال پیش برای خود شخصیتی دست و پا کرد و اتفاقا در معادلات صعود فصل پیش در هفته های آخر نقش بسزایی داشت.

بادران تهران، که این خود ازعجایب این روزهای فوتبال ما است تیمی متمول از تهران که در این چند فصل حضور در لیگ یک عموما مدعی بوده و در فصل گذشته هم هفته آخر از صعود به لیگ برتر بازماند.

هوادار  تیمی که با تمام مشکلات و اتفاقات حکم صعود را در هفته آخر به همراه فجرسپاسی گرفته هم ظاهرا تصمیم به فروش دارد.

رایکای بابل، این هم از تیم هایی که حداقل در خطه فوتبال خیز مازندران پتانسیل نقش آفرینی در فوتبال را در سال های بعد دارد و امسال هم با تمام نداری ها در لیگ یک ماندنی شده. به این پراکندگی جغرافیایی هم می توان توجه کرد.

نبودن این چند تیم یعنی دیده نشدن خیلی از پتانسل ها در جای جای این فوتبال و هدر رفت آنها در این شرایط سخت و دشوار. چرا که یکی از راههای حفظ و حراست و صیانت از استعدادها همین سطح از فوتبال است که در بالا اشاره شد و استعدادهایی که در این سطح در تیم های شهرهای مختلف امکان بروز نمایش خود را دارند که با از دست دادن این امکان هدر خواهند رفت.

فرار به جای قرار

اینکه در فوتبال ما در سطح لیگ یک چه اتفاقاتی می افتد که، چه تیم ها صعود کرده و چه غیر از آن رفان را بر ماندن ترجیح می دهند و دائما به فروش فکر می کنند هم پروسه ای است دردناک. اینکه تیم هایی در طول فصل حتی پول آب معدنی نداشته اند و بعضی هم پول حتی انتقال بازیکنان به زمین سر تمرین ندارند هم عین واقعیت است. در هر صورت این فوتبال به لیگ یکی از لحاظ کیفی بالاتر و از بعد کمی با ثبات تر احتیاج دارد.

هرچند راه های درآمد زایی در این سطح بسیار سخت و دشوار است که وظیفه فدراسیون برای ماندگاری تیم ها در لیگ این است که هر چه زودتر باید به فکر در مورد آن بیفتند، غیر از این باشد روز به روز سیر سقوطی لیگ یک باعث نزول لیگ برتر و حتی تیم ملی ما خواهد شد.

برای نکته آخر اینکه به این اسامی توجه کنید، مهدی قایدی، نورالهی و مهدی طارمی. این سه نام تنها مشکی است نمونه خروار که اتفاقا نشان دهنده تاثیر این لیگ بر فوتبال ما و ظهور و بروز و احیانا اتلاف استعدادهایی در لیگ یک کشور می باشد.