شور شب سوم هلالی (۲۰ مرداد ۱۴۰۰)

مادرم نیست

تکیه گاه محکمی دور و برم نیست

سایه مو دیدم علی اکبرم نیست

سایه ی عباس بالا سرم نیست

علم افتاد

دستی بریدنش با پرچم افتاد

دیدی راه حرمله به حرم افتاد

تنت آخر روی خاکا درهم افتاد

گودال تنگ و کرد و غبار رو

گرمای تند و هرم هوارو

نمیبخشم نمیبخشم

اون چکمه پوش واون نیزه داره و

اون تیغ کند و اون ده سوار و

نمیبخشم نمیبخشم

زیر تیغی

به گلوت زدن عجب زخم عمیقی

لشگری گفت چه ضربه ی دقیقی

نه واست پیرهنی مونده نه عقیقی

دورت شلوغ بود کم شد صدامو

رفتم اسیری بازار شامو

نمیبخشم نمیبخشم

بستم چشامو تو ازدحام و

یا دست بسته بزم حرام و‌

نمیبخشم نمیبخشم