به گزارش خبرنگار رادیو و تلویزیون خبرگزاری موج، فصل دوم سریال نون.خ به کارگردانی و با بازی سعید آقاخانی و تهیه کنندگی مهدی فرجی در حالی به روی آنتن رفت که ضمن تغییر زمان پخش آن از ماه رمضان به فروردین ماه، تعدادی از کاراکترهای فصل پیشین خود را هم به همراه نداشت. فریده سپاه‌منصور در نقش مه لقا خانم، علی صادقی در نقش سیروس داماد نورالدین، شیدا یوسفی در نقش دختر نورالدین و همسر سیروس، صبا ایزدپناه در نقش کژال یکی دیگر از دختران نورالدین، هومن‌ حاجی‌عبداللهی، نعیمه نظام‌دوست از جمله این بازیگران بودند که برخی به دلیل سیر داستان و برخی دیگر بدون دلیل منطقی در فصل دوم حضور ندارند.

اما اتفاق دیگری که رخ داده این است که کاراکترهای دیگری در این مجموعه برجسته شده اند و به نسبت از دیالوگ و تصویر بیشتری برخوردار شده اند که از میان آنها می توان به نقش «کیوان» با بازی خوب سیروس میمنت رنجبر اشاره کرد. به همین مناسبت گفتگویی با او انجام داده ایم که مشروح آن را در ادامه می خوانید:

هر کسی توانایی های سعید آقاخانی را ندارد

سیروس میمنت در مورد کارگردانی سعید آقاخانی گفت: او یکی از کارگردان های خوب کشور است که توانایی بالایی هم دارد. هدایت و بازی گرفتن این حجم از بازیگران و هنروران کار سختی است. در حالی که در هر پلان ده ها نفر حضور دارند، میزانسن و کنترل آنها از عهده هر کسی بر نمی آید؛ ضمن اینکه او خودش هم در حال بازی است و نقش اول سریال را بر عهده دارد. این یکی از نکاتی است که باید در این کار دیده شود.

وی در مورد نقش خودش هم گفت: کیوان یک شخصیت بسیار خاص است. مردِ کُردِ مغرورِ عاشق پیشه ای که بلد نیست چگونه عشقش را عنوان کند. ضوابط و خط قرمزهای خودش را دارد که ممکن است برای دیگران خنده دار باشد. آدمی به ظاهر خشن ولی مهربان و با دلی نازک است. این نقش بسیار حساس است.

دلایل محبوبیت نون.خ

این بازیگر و نویسنده در مورد جذابیت های سریال نون.خ گفت: از دلایل مقبولیت این مجموعه می توان به زحمت بسیار زیادی که سعید آقاخانی برای آن کشیده است اشاره کرد. در واقع از لحاظ ساختاری کادربندی، رنگ بندی و ریتم کار و میزانس ها شبیه به یک اثر سینمایی است که از نظر بصری برای مخاطب جذاب است.

وی افزود: اما از نظر محتوایی و موضوع هم سریال نون.خ  جذلبیت زیادی دارد چرا که در آن چیزی وجود دارد که ممکن است مخاطب حتی نتواند آن را بیان کند. همانطور که در بسیاری دیگر از موارد افراد نمی توانند دلایل علاقه یا عدم علاقه شان به موضوعی را بازگو کنند.

سال هاست که بالاجبار در قرنطینه ایم

میمنت ادامه داد: نکته مهمی که وجود دارد این است که ما سال هاست که زندگی جمعی را فراموش کرده ایم و زندگی آپارتمان نشینی و شهری ما را از زندگی جمعی دور کرده است. انسان موجودی منفرد و اهل زندگی انفرادی نیست بلکه هویتش در جمع معنا پیدا می کند؛ در حالی که در زندگی شهری به غلط هر کسی خود را سالها است که به قرنطینه برده است. شما یک مجتمع را در نظر بگیرید که خانواده ها و انسان های زیادی در آن زندگی می کنند اما تقریبا هیچ کدام همدیگر را نمی شناسند و اگر هم بشناسند ولی چند سال پیش بر سر موضوع ساده ای همچون جای پارک خودرو در پارکینگ به اختلاف خورده باشند، به فرض اگر در آسانسور با هم روبرو شوند به یکدیگر پشت می کنند.

وی اظهار داشت: این رفتار از روح انسان و رفتار انسانی به دور است. در نون.خ عده ای به تصویر کشیده شده اند که در کنار هم زندگی می کنند و مشکلات زیادی با هم دارند اما اگر از صبح تا شب با هم دعوا دارند و سروکله می زنند، شبها دورهم جمع می شوند و با یکدیگر به معاشرت می پردازند و از با هم بودن کیف می کنند و لذت می برند.

زندگی بدون امکانات اما مملو از آرامش

بازیگر نقش کیوان افزود: ما در روایتها داریم که «اول همسایه بعد خانه خود» و بقدری بر جایگاه همسایه تاکید شده است که در ضرب المثل های ما آمده است «همسایه از همسایه ارث می برد» ولی الان همسایه ها همدیگر را نمی شناسند و فامیل ها از هم دور شده اند و اگر هم بخواهند گاهی بر سر هم منت بگذارند و به دیدار هم بروند، از یک هفته قل تماس می گیرند و هماهنگی می کنند. این چیزهایی که درزندگی ما مد شده، اصلا قشنگ نیست و انسان را به انفرادی و انزوا برده است. اگر ماشین ها و اتوموبیل ها، دستگاه های مختلف سرمایشی و گرمایشی و .... ساخته شده اند، به ما آسایش داده اند اما آرامش ما را گرفته اند. آدم ها، دور هم و بدون همه اینها آرامش خاصی داشتند.

وی ادامه داد: در نون.خ می بینید که اهالی آن روستا در چادر نشسته اند و هیچ امکانات خاصی ندارند، نه کولری، نه یخچالی و نه هیچ چیز دیگر؛ اما ارامش دارند و زندگی می کنند. این مسائل علاوه بر ویژگی های هنری و ساختاری این مجموعه، همان نکته خاص این سریال است که بازتاب کار را خوب کرده است.

کسی از مشکلات کار کمدی خبر ندارد

سیروس میمنت در مورد مشکلات کار در حالی که ضبط این مجموعه در ایام شیوع بیماری کرونا صورت گرفت گفت: برخی از افراد فکر می کنند که کسانی که در یک اثر طنز حضور دارند در یک پشت صحنه سراسر خنده و خوشی و دورهمی حضور پیدا کردهاند و در نهایت یک کاری هم برای مخاطب ضبط کرده اند؛ اما کاش اگر پشت صحنه های این اثر ضبط شده است، روزی نمایش داده شوند تا مردم ببینند در شرایط بسیار سخت کوه های کرمانشاه و سرمای شدید آن چگونه کار کرده ایم. در حالی که به دلیل سرما، مردم حتی در رزوها هم از خانه بیرون نمی آمدند ما شب ها در کوه کار می کردیم. به عنوان مثال اگر آن سکانس طوفان در کوهستان را به یاد داشته باشید، کار ضبطش چهار شب طول کشید در حالی که هر شب چندهزار لیتر آب باران مصنوعی روی سرمان خالی می شد.

وی در پایان افزود: وقتی که ماجرای کرونا پیش آمد شرایط سخت تر هم شد، اما مهدی فرجی، تهیه کننده این سریال، این مسئله را مد نظر داشت و چند بار تیم پزشکی را سر صحنه آوردند و مراقب ما بودند. شرایطی را بوجود آوردند که ما احساس خطر نکنیم و مشکلی برای ما پیش نیاید. اما به هرحال کار بسیار سختی بود اما نمی گویم که خستگی در تنمان می ماند، چرا که وقتی رضایت عوامل و بعد مخاطب را می بینیم همه آن سختی ها را فراموش می کردیم.