به گزارش خبرگزاری موج، کارگردان فیلم سینمایی بازدم گفت: من در سه حوزه ادبیات، سینما و تئاتر کار می کنم و دلیل اقتباسی بودن فیلم همین است ضمن اینکه از جایی به بعد حس کردم شکافی بین سینما و ادبیات ایجاد شده است که می توان در ساخت فیلم ها این شکاف را از بین برد.

آرش سنجابی ادامه داد: در اندک فرصت هایی که برای فیلمسازی دارم حتما از اقباس استفاده می کنم و دو کتاب بنام بگذارید میترا بخوابد اثر کامران محمدی و بازدم اثر آنیتا یارمحمدی را انتخاب و هر دوی آنها را ساختم.

وی با بیان اینکه امر اقتباسی همیشه در درون یک اثر اتفاق می افتد، گفت: در سینمای ایران فیلم های خوب زیادی مانند خاک را داریم که اقتباس کرده اند و اگر قائل به تعریف روشنفکری باشیم همیشه یک روشنفکر واقعی در ادبیات حضور دارد.

کارگردان بازدم همچنین گفت: زمانیکه خواستم این فیلم را بسازم در واقع خواستم اضمحلال یک طبقه را نشان دهم که سه فرزند دارد که یکی درحال مهاجرت، یکی خودکشی کرده و دیگری در حال جدایی از همسرش است. در زندگی همه ما ممکن است آدم هایی وجود داشته باشند که بر اثر سختی ها به جایی برسند که دیگر هیچ چیزی برایشان تفاوتی نداشته باشد.

سنجابی یادآور شد: زمانیکه فیلمنامه را برای ملیکا شریفی نیا فرستادم فکر می کردم به خاطر کوتاهی نقش قبول نکند اما او از نقش بهار خوشش آمده بود و پذیرفت.

وی ادامه داد: ما قرار است کار تجربی کنیم و اسم سینمای ما هنر و تجربه است و در پیش تولید هم می دانستیم که می خواستیم تجربی کار کنیم و بازیگرها می دانستند که با چه شرایطی قرار ببندند.

سنجابی همچنین گفت: در بازدم برای مهم بود که هرگونه تصویر اضافی را حذف کنم و بیشتر دکوپاژها صوتی باشد مانند فیلم شیرین مرحوم عباس کیارستمی که وقتی چشمانمان را می بستیم دیالوگ ها طوری بود که چیزی از دست نمی دادیم. درواقع به دنبال وارد کردن دکوپاژ صوتی به این فیلم بودم. سال ها پیش فیلم« پارمیدا» را ساختم که با حملات زیادی از سوی منتقدان روبرو شد اما برخی بازیگران از همان فیلم کارشان را شروع کردند و همان فیلم حتی امروز هم کپی می شود .

وی با بیان اینکه ردپای مستند همیشه در آثارش حفظ می شود، افزود: حتی اگر فیلم هایم قصه گو هم باشد بازهم در آنها ردپایی از شکل مستند را خواهید دید. نمی توان فیلم های هنری و تجربی را با فیلم های کمدی مقایسه کرد فیلم های کمدی مانند فوتبال است، هیچ خط قرمزی در آنها وجود ندارد.

سنجابی با بیان اینکه دلالت مندی یک اتفاق در سینمای تجربی با زندگی روزمره متفاوت است، گفت: جنس دلالت مندی در سینما متفاوت است به همین دلیل هم شخصیت کسری در فیلم طوری است که به هیچ فردی دل نمی بندد .

وی با بیان اینکه سینمای هنر و تجربه نیاز به حمایت دارد، گفت: از همان ابتدا هم این فیلم را برای اکران در گروه هنر و تجربه ساختیم . من معتقدم اگر سینما می خواهد موفق باشد باید در کنار سینمای بدنه سینمای هنری و تجربی هم حمایت شود. امروز شاهد فیلم های بسیار خوبی در هنر و تجربه همچون ماهی و گربه، رفتن، احتمال باران اسیدی و ... هستیم که دارای پلان های بسیار خوبی هستند. سینمای هنر و تجربه سینماس اصلاح‌گر است و می تواند فیلم ها را به مسیر درستی هدایت کند.

در ادامه این نشست حامد رحیمی نصر بازیگر نقش اول فیلم نیز گفت: من به شدت آدم برون گرایی هستم و با شخصیت کسری در این فیلم فاصله زیادی دارم.

وی ادامه داد: پیدا کردن ما به ازاء کسری در جامعه ما سخت نیست زیرا هر کدام از ما یک کسری هستیم. همه به دنبال آرزوهایمان هستیم، همه به دنبال محدودیت هایی هستیم که هیچ وقت علت آنها را نفهمیدیم و ...

رحیمی نصر همچنین گفت: کسری به علی سویه بودن در زندگی رسیده است و هیچ چیزی آنرا خوشحال یا ناراحت نمی کند تا آنجا که هیچ واکنشی به ابراز عشق دختر عمویش هم نداشت. از این نوع آدم ها زیاد داریم که بر اثر سختی های زیاد و تاثیرگذاری محیط به یک آدم منزوی تبدیل می شوند.

سید رضا صائمی منتقد جلسه نیز گفت: بازدم فیلم فرزند زمانه خود است و همه ما به راحتی می توانیم با شخصیت کسری هم ذات پنداری کنیم. یکی از ویژگی های مهم اثر اقتباسی بودن آن است. همانطور که می دانید سینمای ما سالهاست از ادبیات داستانی محروم مانده است.

وی ادامه داد: ویژگی مهم دیگر فیلم ، تجربی بودن آن است. زمانیکه از سینمای هنر و تجربه صحبت می کنیم تصورها بر این است که اگر فیلم قصه گو است باید به بازیگر متکی است درحالیکه چنین نیست.