، کمال طباطبایی، دبیر هنری نمایشگاه جایزه تصویرگری «اگر می‌شد صدا را دید» گفت: برخلاف دیگر رویدادها که دنبال همسوئی و هم‌نگاهی هستند، به دنبال تفاوت‌ نگاه بودیم تا بتوانیم قدری چالش ایجاد کنیم، آثار منتخب به جان مایه‌ای که در اشعار استاد محمدرضا شفیعی کدکنی است تا حدود زیادی نزدیک شده‌اند.

نمایشگاه آثار راه‌یافته به جایزه تصویرگری «اگر می‌شد صدا را دید» با موضوع تصویرگری شعرهای محمدرضا شفیعی کدکنی، در خانه طهران افتتاح شد.

این جایزه در همکاری جایزه «آینه‌دار دوران» و «انجمن تصویرگران ایران» با انتشار فراخوان در مرداد سال جاری کار خود را آغاز کرد و با پایان مهلت ارسال آثار در یکم مهر، پس از داوری اولیه و انتخاب آثار، با ۶۳ اثر از میان ۵۱۰ اثر رسیده، مرحله دوم خود را با برگزاری نمایشگاه در «خانه طهران» آغاز کرده است.

سیدعباس دعایی، دبیر رویدادهای جایزه «آینه‌دار دوران»، کیانوش غریب‌پور، مشاور رویداد و مدیرهنری، کمال طباطبایی، دبیر هنری، محمدعلی بنی‌اسدی، اقبال معتضدی، عاطفه ملکی‌جو، مانلی منوچهری و نجلا مهدوی، هیات داوران جایزه تصویرگری «اگر می‌شد صدا را دید» را بر عهده دارند.

دعایی، دبیر رویدادهای جایزه «آینه‌دار دوران»، در مورد این نمایشگاه گفت: رویدادهای جایزه «آینه‌دار دوران» به روایت هنری آثار بزرگان ادبیات و فرهنگ ایران اختصاص دارد. دوره پیش این جایزه با موضوع تصویرگری آثار مکتوب محمدابراهیم باستانی پاریزی با عنوان «تا صدسالگی» برگزار شد.

وی افزود: پس از آن درخواست‌های برای ادامه چنین رویدادهایی داشتیم که با همکاری تخصصی و با استفاده از تجربیات انجمن تصویرگران ایران موفق به برگزاری رویداد فعلی شدیم. در این همکاری، هم هیات مدیره قبلی و هم هیات مدیره فعلی یار ما شدند و ما ممنون همراهی‌های دوستان در انجمن تصویرگران هستیم.

همچنین کمال طباطبایی، دبیر هنری، نحوه همکاری هیات مدیره قبلی و فعلی انجمن تصویرگران ایران برای برگزاری جایزه تصویرگری «اگر می‌شد صدا را دید» را بدین‌صورت شرح داد: ایده این رویداد از جایزه «تاصدسالگی» با موضوع تصویرگری آثار مکتوب محمدابراهیم باستانی پاریزی شکل گرفت اما در ادامه، علاقه به شاعران و نویسندگان معاصر از سوی جایزه «آینه‌دار دوران» وجود داشت.

وی افزود: در هیات مدیره قبلی انجمن تصویرگران ایران این تصمیم گرفته شد و شورایی شکل گرفت که در ادامه، این وظایف به هیات مدیره جدید منتقل و تلاش‌های آن مجموعه با هیات مدیره جدید هم تقسیم شد. این اتفاق باعث شد که جایزه تصویرگری «اگر می‌شد صدا را دید» به بهترین شکل ممکن با همکاری جایزه «آینه‌دار دوران» و انجمن‌ تصویرگران ایران برگزار شود.

این هنرمند در مورد چالش‌های داوری آثار گفت: ۵۱۰ هنرمند در این رویداد شرکت کردند و ناگزیر به انتخاب ۷۰ هنرمند بودیم که حقیقتا خیلی دشوار بود چون باید ۱/۸ از این تعداد را برای نمایشگاه نهایی انتخاب می‌کردیم. نگاه‌های متفاوتی که داوران داشتند، بخش دیگر این چالش بود.

طباطبایی افزود: من که در فرآیند داوری‌ها حضور داشتم، برخلاف دیگر رویدادها که دنبال همسوئی و هم‌نگاهی هستند، به دنبال این تفاوت‌ نگاه بودم تا بتواند قدری چالش ایجاد کند و از نظر من، این چالش موفقیت‌آمیز بود. وقتی آثار را ببینید، شاید شاهد طیف متفاوتی از آثار، از نظر شیوه بیان و رفتار حرفه‌ای باشید اما آثار منتخب به جان مایه‌ای که در اشعار استاد محمدرضا شفیعی کدکنی است تا حدود زیادی نزدیک شده‌اند. در نهایت با جمع همه میعارها، به ۷۰ اثر نرسیدیم و ۶۳ اثر پذیرفته شد که یکی از آثار به شکل مشارکتی بین دو هنرمند پدید آمده است. در کنار آثار بخش مسابقه ۹ هنرمند میهمان هم داریم.